შესავალი: ქონების განკარგვის შეზღუდვის არსი
ქონების განკარგვის შეზღუდვა სამოქალაქო და სააღსრულებო სამართალში ფართოდ გამოყენებადი, პრევენციული ხასიათის მექანიზმია, რომელიც მიზნად ისახავს ქონებრივი უფლებების დაცვას სასამართლო დავის ან ფინანსური ვალდებულებების შესრულების პროცესში. განსხვავებით კლასიკური ყადაღისგან, რომელიც ხშირად გულისხმობს ქონების ფიზიკურ ამოღებას ან მართვის სრულ ბლოკირებას, განკარგვის შეზღუდვა ფოკუსირებულია ქონების იურიდიულ სტატუსზე. იგი კრძალავს მესაკუთრეს გაყიდოს, გააჩუქოს, იპოთეკით ან გირავნობით დატვირთოს, ან სხვაგვარად გაასხვისოს თავისი ქონება (უძრავი ნივთი, ავტომობილი, ბიზნესის წილი). ამასთან, მესაკუთრე ინარჩუნებს ქონებით ფიზიკური სარგებლობის (ცხოვრების, ტარების) უფლებას. ეს მექანიზმი აუცილებელია იმისათვის, რომ დავის გადაწყვეტამდე ან ვალის დაფარვამდე შენარჩუნდეს ქონების სამართლებრივი სტატუს-კვო და გამოირიცხოს მესამე პირებზე ქონების ფიქტიური გადაფორმების რისკები. განკარგვის შეზღუდვა უზრუნველყოფს კრედიტორის ან მოსარჩელის სიმშვიდეს, რომ მისი სამომავლო მოთხოვნის დასაკმაყოფილებლად აქტივი ადგილზე დახვდება.
ქონების განკარგვის შეზღუდვის სერვისი მოიცავს იურიდიული ქმედებების ერთობლიობას, რომელიც სრულდება შესაბამის მარეგისტრირებელ ორგანოებში (საჯარო რეესტრი, შსს მომსახურების სააგენტო, მეწარმეთა რეესტრი) აკრძალვის ოფიციალური რეგისტრაციით. პროცესი იწყება იურისტის მიერ განკარგვის შეზღუდვის სამართლებრივი საფუძვლის (სასამართლო განჩინება, აღმასრულებლის აქტი, ან თავად მხარეთა ხელშეკრულება) მომზადებითა და მოპოვებით. სერვისი ფარავს რეესტრებში სათანადო განცხადებების წარდგენას და პროცესის მონიტორინგს, რათა შეზღუდვა აისახოს ქონების ამონაწერში და გახდეს საჯარო. მეორე მხრივ, სერვისი მოიცავს განკარგვის შეზღუდვის უკანონოდ ან უსაფუძვლოდ დადების შემთხვევაში მის გასაჩივრებასა და მოხსნას. იურისტი ეხმარება კლიენტს დაამტკიცოს, რომ შეზღუდვის საფუძველი აღარ არსებობს (მაგალითად, ვალი გადახდილია, ან დავა დასრულდა), რათა აღდგეს მესაკუთრის სრული უფლებამოსილება ქონებაზე.