სერვისის შესახებ
ალიმენტის ცვლილება — ის სამართლებრივი პროცედურაა, რომლითაც სასამართლოს მიერ დადგენილი ან შეთანხმებით განსაზღვრული ოდენობა იცვლება იმის მიხედვით, თუ რა მოხდა მხარეთა ცხოვრებაში იმ მომენტიდან, როცა ეს ოდენობა დადგა. საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი ამ სფეროს ორი სხვადასხვა ღერძით აწესრიგებს: მშობლისა და შვილის საალიმენტო ურთიერთობებში ოდენობის შეცვლა მატერიალური თუ ოჯახური მდგომარეობის ცვლილების გამო, და მეუღლის რჩენის მოვალეობისგან განთავისუფლება ან მისი შეცვლა განსაკუთრებულ საფუძვლებზე. ეს გვერდი ხსნის, რა გარემოებები ქმნის ცვლილების საფუძველს, ვის შეუძლია სარჩლის აღძრა და როგორ შეაფასებს სასამართლო ეს გარემოებები.
ალიმენტის ოდენობის შეცვლა მდგომარეობის ცვლილების გამო
კოდექსის 1222-ე მუხლის თანახმად, თუ შეიცვალა მშობლების ან შვილების მატერიალური თუ ოჯახური მდგომარეობა მას შემდეგ, რაც სასამართლო დაადგენს იმ თანხის ოდენობას, რომელიც უნდა გადაიხადონ მშობლებმა სრულწლოვანი შრომისუუნარო შვილების სასარგებლოდ, ან შვილებმა — შრომისუუნარო მშობლების სასარგებლოდ, რომლებიც დახმარებას საჭიროებენ, სასამართლოს შეუძლია ერთ-ერთი მათგანის სარჩელით შეცვალოს ალიმენტის დადგენილი ოდენობა. კოდექსის 1231-ე მუხლი იმავე ლოგიკას ავრცელებს კოდექსით დასახელებულ სხვა ოჯახის წევრებზეც: თუ შეიცვალა ალიმენტის გადამხდელის ან ალიმენტის მიმღების მატერიალური ან ოჯახური მდგომარეობა, სასამართლოს უფლება აქვს, ერთ-ერთი მათგანის სარჩელის საფუძველზე შეცვალოს დადგენილი ალიმენტის ოდენობა.
ორივე ნორმის გადამწყვეტი პირობა ისაა, რომ ცვლილება უნდა მოხდეს იმ მომენტის შემდეგ, როცა ოდენობა სასამართლომ დაადგინა. ეს არ არის ფორმალობა: სარჩელში უნდა ჩანდეს, რა შეიცვალა, როდის და რატომ არ შეესაბამება ეს ახალი მდგომარეობა ძველ ოდენობას. სასამართლო შედარებით შეფასებას აწარმოებს — მხარეთა მატერიალური და ოჯახური მდგომარეობა ორივე მხარისთვის ხელახლა იხილება. ამიტომ ცვლილების სარჩელში არსებითია არა მხოლოდ ახალი ფაქტების ჩამონათვალი, არამედ მათი დაკავშირება ოდენობასთან: სასამართლოს იმის დანახვა სჭირდება, თუ როგორ აისახება კონკრეტული ცვლილება გადასახდელ შესაძლებლობაზე ან მიმღების საჭიროებებზე.