პოსტსაქორწინო ხელშეკრულების ცნება და დადების დრო
პოსტსაქორწინო ხელშეკრულება საქორწინო ხელშეკრულების ის სახეა, რომელიც ქორწინების რეგისტრაციის შემდეგ იდება. სამოქალაქო კოდექსის 1172-ე მუხლის თანახმად, მეუღლეებს შეუძლიათ დადონ საქორწინო ხელშეკრულება, რომლითაც განისაზღვრება მათი ქონებრივი უფლებები და მოვალეობები როგორც ქორწინების განმავლობაში, ისე განქორწინებისას. დადების დრო კანონით თავისუფლად არის დატოვებული: 1173-ე მუხლის თანახმად, საქორწინო ხელშეკრულება შეიძლება დაიდოს როგორც ქორწინების რეგისტრაციამდე, ისე მისი რეგისტრაციის შემდეგ ნებისმიერ დროს. განსხვავება მხოლოდ ძალაში შესვლაშია: ქორწინების რეგისტრაციამდე დადებული ხელშეკრულება ძალაში შედის ქორწინების რეგისტრაციიდან, ხოლო დაქორწინებულ მეუღლეთა შეთანხმება დადების მომენტიდანვე მოქმედებს.
ეს ნიშნავს, რომ უკვე დარეგისტრირებული ქორწინების მქონე პირებს ქონებრივი ურთიერთობების ახლებურად გაწყობის საშუალება აქვთ: შესაძლებელია არსებული წესრიგის შეცვლა, ახალი ქონების ხელშეკრულების ფარგლებში მოქცევა ანდა საერთო რეჟიმისგან სრული განცალკევება. ასეთი გადაწყვეტილების მიღებას განქორწინების ან მემკვიდრეობის დაგეგმვის პროცესში ხშირად გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს, რადგან ხელშეკრულება წინასწარ განსაზღვრავს, ვის რა ეკუთვნის და ვის რა ეკისრება.
მხარდაჭერის მიმღებ მეუღლესთან დაკავშირებული განსაკუთრებული წესები
კანონი განსაკუთრებულ დაცვას უზღუდავს მხარდაჭერის მიმღებ პირს. თუ ერთ-ერთი მეუღლე მხარდაჭერის მიმღებია, საქორწინო ხელშეკრულება ქორწინების რეგისტრაციამდე უნდა დაიდოს. ამ დროს ხელშეკრულების დადების პროცესში აუცილებელია მეურვეობისა და მზრუნველობის ორგანოს, აგრეთვე მხარდამჭერის ჩაბმა იმ ნაწილში, რომელიც განსაზღვრულია სასამართლოს შესაბამისი გადაწყვეტილებით. მხარდაჭერის მიმღებთან დადებული ხელშეკრულების შესრულებისას მხარდამჭერის მიერ თავისი მოვალეობების განხორციელებაზე ზედამხედველობისათვის პასუხისმგებლობა ეკისრება მეურვეობისა და მზრუნველობის ორგანოს.
ამასთან, მხარდაჭერის მიმღებთან დადებული საქორწინო ხელშეკრულება იმაზე მეტად არ უნდა ზღუდავდეს მის ქონებრივ უფლებებს, ვიდრე ეს განსაზღვრულია სასამართლოს შესაბამისი გადაწყვეტილებით. თუ ხელშეკრულება მხარდამჭერსა და მხარდაჭერის მიმღებს შორის იდება, მეურვეობისა და მზრუნველობის ორგანო მხარდაჭერის მიმღებს ხელშეკრულების დადების პროცესში დროებით მხარდამჭერად საკუთარ უფლებამოსილ პირს უნიშნავს. ეს წესები ერთად იცავს დაუცველ მხარეს იმ შეთანხმებისაგან, რომელიც მის ინტერესებს ზიანს მიაყენებდა.