საქორწინო ხელშეკრულების ცნება და დადების დრო
საქორწინო ხელშეკრულება მეუღლეთა ქონებრივი მომავლის წინასწარ განსაზღვრის ინსტრუმენტია. სამოქალაქო კოდექსის 1172-ე მუხლის თანახმად, მეუღლეებს შეუძლიათ დადონ საქორწინო ხელშეკრულება, რომლითაც განისაზღვრება მათი ქონებრივი უფლებები და მოვალეობები როგორც ქორწინების განმავლობაში, ისე განქორწინებისას. დროის თვალსაზრისით კანონი თავისუფლებას იძლევა: 1173-ე მუხლის თანახმად, საქორწინო ხელშეკრულება შეიძლება დაიდოს როგორც ქორწინების რეგისტრაციამდე, ისე მისი რეგისტრაციის შემდეგ ნებისმიერ დროს. ქორწინებამდე დადებული ხელშეკრულება, რომელიც წინასწარი დაგეგმვის კლასიკური ფორმაა, ძალაში შედის ქორწინების რეგისტრაციიდან — ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მათთვის, ვინც ქორწინებამდე სურს ქონებრივი ურთიერთობების სრული სურათის დაფიქსირება. ასეთი წინასწარი დაგეგმვა საშუალებას იძლევა, მომავალი კონფლიქტები ჯერ კიდევ მაშინ განვიხილოთ, როცა მხარეებს შორის ურთიერთობა ნდობით არის აღსავსე, და არა მაშინ, როცა ურთიერთობა უკვე დაძაბულია. გამოცდილება ცხადყოფს, რომ ქორწინებამდე დადებული ხელშეკრულება ხშირად არა ნდობის ნიშნად, არამედ პასუხისმგებლობის ნიშნად აღიქმება.