კოლექტიური დავა და შემათანხმებელი პროცედურები
შრომის კოდექსის 63-ე მუხლის თანახმად, კოლექტიური დავა — დავა დამსაქმებელსა და დასაქმებულთა ჯგუფს (არანაკლებ 20 დასაქმებული) შორის ან დამსაქმებელსა და დასაქმებულთა გაერთიანებას შორის — უნდა გადაწყდეს შემათანხმებელი პროცედურებით: პირდაპირი მოლაპარაკებებით ან მედიაციით, ერთ-ერთი მხარის მიერ მინისტრისთვის წერილობითი შეტყობინების გაგზავნის შემთხვევაში. მხარე მეორე მხარეს უგზავნის შემათანხმებელი პროცედურების დაწყების შესახებ წერილობით შეტყობინებას, რომელშიც ზუსტად უნდა იყოს მითითებული დავის წარმოშობის საფუძველი და მხარის მოთხოვნები; მოლაპარაკებების ნებისმიერ სტადიაზე მხარეს უფლება აქვს მინისტრს წერილობითი შეტყობინება გაუგზავნოს მედიაციის დაწყების მიზნით დავის მედიატორის დანიშვნის თაობაზე, და ეს შეტყობინება იმავე დღეს გადაეცემა მეორე მხარეს. მედიატორს ნიშნავს მინისტრი, რომელსაც მაღალი საზოგადოებრივი ინტერესის შემთხვევაში მხარის მიმართვის გარეშეც შეუძლია ამ ინიციატივით მოქმედება. მხარეები ვალდებული არიან მონაწილეობა მიიღონ პროცედურებში და დაესწრონ მედიატორის მიერ გამართულ შეხვედრებს, ხოლო დავის ნებისმიერ სტადიაზე შეიძლება მისი არბიტრაჟისთვის გადაცემაც; მედიატორი ვალდებულია არ გაამჟღავნოს მისთვის ცნობილი ინფორმაცია ან დოკუმენტი, და მინისტრის მოთხოვნისას მას დავასთან დაკავშირებულ ანგარიშსაც უგზავნის. მინისტრს დავის ნებისმიერ სტადიაზე შემათანხმებელი პროცედურების შეწყვეტის გადაწყვეტილების მიღების უფლებაც აქვს. ასეთი მრავალსაფეხურიანი სისტემა იმისთვისაა აგებული, რომ დავა ჯერ მოლაპარაკებების მაგიდაზე მოხდეს და მხოლოდ ამის შემდეგ გადაიზარდოს უფრო მკაცრ ფორმებში.