შემცირების კომპენსაციის ეკონომიკა
სამუშაო ძალის შემცირება — ეკონომიკური, ტექნოლოგიური ან ორგანიზაციული ცვლილებები, რომლებიც შემცირებას აუცილებელს ხდის — შრომითი ხელშეკრულების შეწყვეტის კანონიერი საფუძველია (მუხლი 47), მაგრამ ამ საფუძვლით დათხოვნა ფულად ვალდებულებებთანაა დაკავშირებული: წინასწარი შეტყობინებისა და კომპენსაციის ალტერნატიული წესები (მუხლი 48) და საბოლოო ანგარიშსწორება (მუხლი 44). ეს გვერდი სწორედ შემცირების საკომპენსაციო პაკეტს აწყობს: რა უნდა გადაიხადოს დამსაქმებელმა, რომელი ვარიანტი აირჩიოს და რა ვადებში.
ალტერნატივები: გაფრთხილება თუ გამოსყიდვა
შემცირების საფუძვლით შეწყვეტისას კანონი დამსაქმებელს ორ ვარიანტს აძლევს (მუხლი 48). პირველი: დასაქმებული უნდა გააფრთხილოს წინასწარი წერილობითი შეტყობინებით არანაკლებ 30 კალენდარული დღით ადრე — ამ შემთხვევაში კომპენსაცია უნდა იყოს არანაკლებ 1 თვის შრომის ანაზღაურების ოდენობით. მეორე: გააფრთხილოს არანაკლებ 3 კალენდარული დღით ადრე — ამ შემთხვევაში კომპენსაცია არანაკლებ 2 თვის შრომის ანაზღაურების ოდენობით გაიცემა. პირველი ვარიანტი დროს აზოგებს თანხაში, მეორე — თანხაში ხარჯავს დროის ეკონომიისთვის: სწორი არჩევანი ბიუჯეტსა და საწარმოო საჭიროებებზეა დამოკიდებული. კომპენსაცია ორივე შემთხვევაში წერილობითი შეტყობინების გაგზავნასთან ერთად იბადება და ანაზღაურების ფაქტობრივი ოდენობები ინდივიდუალური ხელშეკრულებიდან გამოითვლება.
საბოლოო ანგარიშსწორება — 7 დღიანი ვადა
დასაქმებულთან შრომითი ურთიერთობის შეწყვეტისას დამსაქმებელი ვალდებულია მოახდინოს საბოლოო ანგარიშსწორება შეწყვეტიდან არაუგვიანეს 7 კალენდარული დღისა, თუ ხელშეკრულებით ან კანონით სხვა რამ არ არის განსაზღვრული (მუხლი 44). საბოლოო ანგარიშსწორება გულისხმობს ხელფასის, დაუღარავი შვებულების ანაზღაურებისა და სხვა დარიცხვების გათვლას ბოლო სამუშაო დღემდე. კომპენსაციურ პაკეტში ეს ნიშნავს, რომ შემცირების თანხას ემატება ყველა ის გადასახადი, რომელიც შეწყვეტის მომენტისთვის დაურიცხავია — და ამ გათვლას 7-დღიანი კანონიერი ვადა აქვს.

