პლატფორმის პასუხისმგებლობა: შუალედური მომსახურების ჩარჩო
ონლაინ პლატფორმა, რომელიც მომხმარებლებს შორის ინფორმაციას ატარებს, ინახავს თუ მასპინძლობს, ხშირად უცხოური მოდელებით აიგება. საქართველოში ამ ურთიერთობებს აწესრიგებს ელექტრონული კომერციის შესახებ კანონი, რომლის შუალედური მომსახურების თავი ზუსტად განსაზღვრავს, როდის არის პლატფორმა თავის მომხმარებლების ინფორმაციაზე პასუხისმგებელი და როდის — არა. ამ გვერდზე განვმარტავთ ამ წესებს: ინფორმაციის გატარებას, ქეშირებას, ჰოსტინგს, მონიტორინგის ვალდებულების არარსებობას და მომსახურების მიმღების დაცვის მექანიზმებს.
ინფორმაციის გატარება
კანონის თანახმად, მომსახურების მიმღების ინფორმაციის საკომუნიკაციო ქსელით გატარებისას ან ქსელზე წვდომის უზრუნველყოფისას შუალედური მომსახურების მიმწოდებელი ამ ინფორმაციაზე პასუხისმგებელი არ არის, თუ: იგი არ ყოფილა გატარების ინიციატორი; მას არ აურჩევია მიმღები; და არ შეურჩევია ან არ შეუცვლია გატარებული ინფორმაციის შინაარსი. ეს გამონაკლისი გულისხმობს ინფორმაციის ავტომატურ, შუალედურ და დროებით შენახვას, იმდენად, რამდენადაც ის სრულდება გატარების პროცესისთვის, და ინფორმაცია არ ინახება მეტხანს, ვიდრე გადასაცემად ტექნიკურად არის საჭირო.
ქეშირება
გატარების დროებითი შენახვის — ქეშირების — შემთხვევაში პლატფორმა ინფორმაციის შენახვისთვის ან შინაარსისთვის პასუხისმგებელი არ არის, თუ ის ინახება სხვა მომხმარებლებისთვის ეფექტიანად და სწრაფად მიწოდების მიზნით და პროვაიდერი: არ ცვლის ინფორმაციას; არ არღვევს ხელმისაწვდომობის პირობებს; იცავს განახლების ინდუსტრიულ წესებს; ხელს არ უშლის მონაცემების მიღების კანონიერ ტექნოლოგიას; და დაუყოვნებლივ შლის ან ზღუდავს ინფორმაციას, როგორც კი შეიტყობს, რომ იგი პირველად წყაროსთან ამოღებულია ან მისი ხელმისაწვდომობა შეზღუდულია, ან ამას კანონიერად უფლებამოსილი ორგანო მოითხოვს. ქეშირების გამონაკლისი, სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, პირობითია — ის მოქმედებს მხოლოდ ქცევის ხუთი წესის დაცვისას.
ჰოსტინგი
მომხმარებლების ინფორმაციის შენახვისას — ჰოსტინგში — შუალედური პროვაიდერი შენახულ ინფორმაციაზე პასუხისმგებელი არ არის, თუ ერთი პირობა არსებობს: მას არ აქვს ფაქტობრივი ცოდნა უკანონო საქმიანობის ან ინფორმაციის შესახებ — ხოლო ზიანის ანაზღაურების სარჩელის შემთხვევაში არ იცნობს იმ ფაქტებს ან გარემოებებს, რომლებითაც უკანონო ინფორმაცია მჟღავნდება; ან უკანონო ინფორმაციის შესახებ ფაქტობრივი ცოდნის მიღებისთანავე დაუყოვნებლივ შლის ან ზღუდავს მას. გამონაკლისი არ ვრცელდება, თუ მომხმარებელი პროვაიდერის სახელით მოქმედებს ან მას პროვაიდერი მართავს. პრაქტიკულად ეს არის ის ჩარჩო, რომელზედაც „შეტყობინება და მოქმედება“ მოდელი აგებულია: პლატფორმა არ ვალდებულდება აღმოაჩინოს, მაგრამ იცის როგორც კი შეიტყობს — უკანონო შინაარსის დაუყოვნებელი მოშლა ან შეზღუდვა სავალდებულოა.