მუხლი 22¹. 22¹ მუხლის პირველ პუნქტთან დაემატა აღნიშვნა მისი არაკონსტიტუციურად ცნობისა და 2026 წლის პირველი ნოემბრიდან ძალადაკარგულად ცნობის შესახებ; მე-2 პუნქტის ტექსტი უცვლელია.
მუხლი 191. 191-ე მუხლს დაემატა აღნიშვნა 2¹ ნაწილის პირველი და მე-2 წინადადებების არაკონსტიტუციურად ცნობისა და 2026 წლის პირველი ნოემბრიდან ძალადაკარგულად ცნობის შესახებ; მე-3 ნაწილის ტექსტი უცვლელია.
მუხლი 4. „დ“ ქვეპუნქტში ფსიქიატრიული დაწესებულების განმარტება ახლა ფსიქოსოციალურ დახმარებასაც მოიცავს და განყოფილება აღწერილია სიტყვით „მისი“. „ჟ“ ქვეპუნქტის შემდეგ დაემატა ოთხი ახალი განმარტება: „რ“, „ს“, „ტ“ და „უ“.
მუხლი 16. მე-7 პუნქტში ინსტრუქციის დებულების ნაცვლად ჩაიწერა პაციენტის, მისი კანონიერი წარმომადგენლის ან ნათესავის უფლება, სასამართლოში გაასაჩივრონ შეზღუდვის მიზანშეწონილობა; დაემატა მე-8 პუნქტი ნებაყოფლობითი პაციენტის მკურნალობის სტატუსის გადახედვის შესახებ, ხოლო ინსტრუქციის დებულება გადავიდა მე-9 პუნქტში.
მუხლი 18. 18-ე მუხლის პირველი პუნქტი ერთ წინადადებად ჩამოყალიბდა, რომელშიც უნარის არქონა, სტაციონარის აუცილებლობა და საფრთხე ან შესაძლო მატერიალური ზარალი ერთ ნორმაშია გადმოტანილი, ქვეპუნქტების გარეშე.
მუხლი 20¹. 20¹ მუხლით კანონში შემოდის ფსიქიკური ჯანმრთელობის სათემო მომსახურებების ცნება, სახელმწიფოს მიწოდების ვალდებულება და სერვისების ჩამონათვალი.
მუხლი 28². 28² მუხლი მინისტრს 2020 წლის 1 სექტემბრამდე ავალებს მონიტორინგის ჯგუფის შემადგენლობის განსაზღვრას, მონიტორინგის წესის დადგენასა და სტანდარტიზებული კითხვარის დამტკიცებას.
მუხლი 15. მე-7 პუნქტში სტაციონარში მყოფ მხარდაჭერის მიმღებთა შესახებ ინფორმაციის ადრესატი შეიცვალა: სოციალური მომსახურების სააგენტოს ნაცვლად ეს არის სახელმწიფო ზრუნვისა და ტრეფიკინგის მსხვერპლთა, დაზარალებულთა დახმარების სააგენტო, მეურვეობისა და მზრუნველობის ორგანოს რანგში.
მუხლი 4. მე-4 მუხლის „ჟ“ ქვეპუნქტში დებულების დამტკიცებელი მინისტრის სახელწოდებას დაემატა „ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა“.
მუხლი 5. მე-5 მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტში სამინისტროს სახელწოდებას დაემატა „ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა“.
მუხლი 6. მე-6 მუხლის პირველ პუნქტში შეიცვალა სიტყვა „საქმიანობის“ „საქმიანობების“-ით და ჩამონათვალის დამამტკიცებელი მინისტრის სახელწოდებას დაემატა „ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა“.
მუხლი 8. მე-8 მუხლის მე-4 პუნქტში მეთოდების განმსაზღვრელი მინისტრის სახელწოდებას დაემატა „ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა“.
მუხლი 9. მე-9 მუხლის პირველ პუნქტში სტანდარტების დამამტკიცებელი სამინისტროს სახელწოდებას დაემატა „ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა“.
მუხლი 14. მე-14 მუხლის მე-4 პუნქტში შეიცვალა „მათზე“ „მათი“-ით და წესის განმსაზღვრელი მინისტრის სახელწოდებას დაემატა „ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა“.
მუხლი 16. მე-16 მუხლის მე-6 პუნქტში ინსტრუქციის დამამტკიცებელი მინისტრის სახელწოდებას დაემატა „ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა“.
მუხლი 21. 21-ე მუხლის მე-2 პუნქტში მეთოდებზე ნების მიმცემი სამინისტროს სახელწოდებას დაემატა „ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა“.
მუხლი 22. 22-ე მუხლის მე-2 პუნქტში პენიტენციური დაწესებულების ადმინისტრაციის ნაცვლად საექსპერტო დაწესებულებასა და სასამართლოს ახლა დირექტორი მიმართავს, ექსპერტიზისთვის მიმართვა კი სამინისტროს ფსიქიატრიული კომისიის დასკვნას ეფუძნება; ბოლო წინადადებაში „რის“ შეიცვალა „რომლის“-ით.
მუხლი 22. 22-ე მუხლის მე-2 და მე-3 პუნქტებში „პატიმრობის/თავისუფლების აღკვეთის დაწესებულება“ ყველგან შეიცვალა „პენიტენციური დაწესებულებით“. გარდა ამისა, „მყოფ“ შეიცვალა „მოთავსებულ“-ით, ხოლო „ჩატარების მიზნით“ და „რომლის“ — „ჩატარებისათვის“-ით და „რის“-ით.
მუხლი 24. 24-ე მუხლის მე-3 პუნქტში ექსპერტიზის უზრუნველყოფისა და დაფინანსების ფორმულირება შეიცვალა. პატიმრობაში მყოფი გამოსაკვლევი პირის „ბადრაგირება“ შეიცვალა გაყვანით/გადაყვანით, ხოლო მისი განმახორციელებელი სასჯელაღსრულების დეპარტამენტი — სამინისტროს სპეციალური პენიტენციური სამსახურის შესაბამისი სამსახურით.
მუხლი 4. მე-4 მუხლში „ბ¹“ ქვეპუნქტად დაემატა „მხარდაჭერის მიმღების“ განმარტება: ეს არის პირი, რომელიც სასამართლომ სამოქალაქო კანონმდებლობით დადგენილი წესით ცნო მხარდაჭერის მიმღებად.
მუხლი 5. ამ ნაწილში მკურნალობის შესახებ გადაწყვეტილების მიღების უფლება კანონიერ წარმომადგენელს ან ნათესავს უკავშირდება პაციენტის ასაკს (16 წელს არ აღემატება), ქმედუუნაროობის მითითების გარეშე; „თ“ ქვეპუნქტი გაიყო არჩევნებში მონაწილეობად და ახალ „თ¹“ ქვეპუნქტად კერძოსამართლებრივ ურთიერთობებზე, სასამართლოს მიერ დაწესებული მხარდაჭერის გამონაკლისით.
მუხლი 7. მე-7 მუხლის მე-4 პუნქტში „უნდა ეცნობოს“ შეიცვალა „ეცნობება“-თი, ხოლო კანონიერი წარმომადგენლის არარსებობისას ნათესავის წინ დაემატა სიტყვა „პაციენტის“.
მუხლი 8. მე-2 პუნქტი ახლა ეხება მხოლოდ 16 წლამდე პაციენტს: ქმედუუნარო პირის მითითება ამოღებულია, დახმარება კანონიერი წარმომადგენლის თხოვნის ან/და ინფორმირებული თანხმობის საფუძველზე გაეწევა, ხოლო გადაწყვეტილების მიღებისას გასათვალისწინებელია ფსიქიკური ჯანმრთელობის მდგომარეობა.
მუხლი 10. პირველ პუნქტში ქმედუუნარო პირის მითითება ჩანაცვლდა ასაკობრივი კრიტერიუმით: თუ პაციენტის ასაკი 16 წელს არ აღემატება, მკურნალობა ტარდება მისი კანონიერი წარმომადგენლის ინფორმირებული თანხმობის საფუძველზე; ამოღებულია ძალადაკარგულობის შენიშვნა.
მუხლი 14. მე-2 პუნქტში ქმედუუნარო პაციენტის მითითება ჩანაცვლდა პაციენტით, რომელსაც არ აქვს გაცნობიერებული გადაწყვეტილების მიღების უნარი; ასაკობრივი ფორმულირება გადაწყობილია (ასაკი 16 წელს არ აღემატება) და შესწორდა მართლწერა.
მუხლი 15. მე-3 პუნქტში უფლებათა შეზღუდვა შესაძლებელია უკიდურესი აუცილებლობისას, გარდა მე-5 მუხლის პირველი პუნქტის „ა“, „ვ“, „ზ“, „ი“ და „კ“ ქვეპუნქტებისა, და ექიმის გადაწყვეტილება დოკუმენტურად უნდა დაფიქსირდეს; დაემატა 4¹ პუნქტი (მხარდაჭერის მიმღების უფლების შეზღუდვა) და მე-7 პუნქტი (ინფორმაციის გაგზავნა სოციალური მომსახურების სააგენტოში).
მუხლი 17. პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტი (ქმედუუნარო პაციენტის სტაციონარში მოთავსება წარმომადგენლის თხოვნით) ამოღებულია, ხოლო მე-3 პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტი ახლა ეხება მხოლოდ 16 წლამდე პაციენტს და ითვალისწინებს ფსიქიკური ჯანმრთელობის მდგომარეობას.
მუხლი 5. მე-5 მუხლის პირველ პუნქტში „დ“ და „თ“ ქვეპუნქტების გარშემო ძალადაკარგულია ის შინაარსი, რომელიც ქმედუუნაროდ აღიარებულ პირს უზღუდავს დაავადებისა და ფსიქიატრიული დახმარების შესახებ ინფორმაციის მიღებასა და კერძოსამართლებრივ ურთიერთობებში მონაწილეობას.
მუხლი 10. მე-10 მუხლის მე-2 პუნქტი ძალადაკარგულია 2015 წლის 1 აპრილიდან.
მუხლი 12. მე-12 მუხლის მე-6 პუნქტში 2015 წლის 1 აპრილიდან ძალადაკარგულია „ჭკუასუსტი“ და „სულით ავადმყოფი“ პირის ინდივიდუალური შესაძლებლობების გაუთვალისწინებელი ქმედუუნაროდ მიჩნევა.
მუხლი 15. მე-15 მუხლის მე-4 პუნქტში ძალადაკარგულია მე-5 მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული უფლების შეზღუდვის შესაძლებლობა.
მუხლი 17. მე-17 მუხლის მე-2 პუნქტი ძალადაკარგულია.
მუხლი 58. 58-ე მუხლის მე-2 პუნქტი ძალადაკარგულია 2015 წლის 1 აპრილიდან.
მუხლი 81. 81-ე მუხლის მე-6 პუნქტში ძალადაკარგულია ქმედუუნაროდ აღიარებული პირის ქმედუნარიანობის აღდგენის სამართალწარმოებასთან დაკავშირებული შინაარსი.
მუხლი 327. 327-ე მუხლში ძალადაკარგულია ის შინაარსი, რომელიც ქმედუუნაროდ აღიარებულ პირს უკრძალავს ქმედუნარიანად აღიარების შესახებ სასამართლოსთვის განცხადებით მიმართვას.
მუხლი 4. მე-4 მუხლს დაემატა ოთხი ახალი ტერმინის განმარტება: რისკის შეფასება, იძულებითი ფსიქიატრიული მკურნალობა, რისკის შემცირების ღონისძიებათა სისტემა და სპეციალური კომისია.
მუხლი 5. მე-5 მუხლის პირველი პუნქტის „ე“ ქვეპუნქტში მკურნალობაზე უარის უფლების შეზღუდვის შემთხვევებს დაემატა 22¹ მუხლი და დაზუსტდა წარმომადგენლისა და ნათესავის გადაწყვეტილების მიღების ფორმულირება.
მუხლი 6. მე-6 მუხლს დაემატა მე-3 პუნქტი მე-5 მუხლის პირველი პუნქტის „ლ“ და „მ“ ქვეპუნქტების უფლებების შეზღუდვის შესახებ.
მუხლი 8. მე-8 მუხლის პირველ პუნქტში თანხმობის საფუძველზე დახმარების წესიდან გამონაკლისთა ჩამონათვალს დაემატა 22¹ მუხლი და შეიცვალა ზმნის ფორმულირება.
მუხლი 14. მე-14 მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული უფლებები არ ვრცელდება 22¹ მუხლის მე-8 პუნქტის შემთხვევაზე; დანარჩენი ცვლილება ფორმულირებითია.
მუხლი 15. მე-15 მუხლის პირველ პუნქტში გამონაკლისებს დაემატა 22¹ მუხლი, ხოლო სტაციონარისთვის „ლიცენზირებულის“ ნაცვლად დაწესდა „შესაბამისი ნებართვის მქონის“ მოთხოვნა.
მუხლი 22. 22-ე მუხლის პირველი პუნქტი ახლებურად ჩამოყალიბდა: სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 191-ე მუხლის მე-2 ნაწილის შემთხვევაში იძულებითი ფსიქიატრიული მკურნალობა ხორციელდება 22¹ მუხლის წესით და არა მე-18 მუხლის ღონისძიებებით.
მუხლი 22¹. ახალი 22¹ მუხლი აწესრიგებს იძულებით ფსიქიატრიულ მკურნალობას: საფუძვლებს, მოთავსებას განჩინებით, წლიურ შეფასებას, გაწერას და გაწერის შემდგომ აღრიცხვას.
მუხლი 22. 22-ე მუხლის მე-3 პუნქტში გამოჯანმრთელების შესახებ შეტყობინების ადრესატად და მსჯავრდებულის გადაყვანის უზრუნველყოფის ვალდებულ ორგანოდ დასახელებულია სასჯელაღსრულებისა და პრობაციის სამინისტრო, ხოლო „თაობაზე“ შეიცვალა „შესახებ“-ით.
მუხლი 24. 24-ე მუხლის მე-3 პუნქტში სასჯელაღსრულების დეპარტამენტის მშობელი სამინისტროს დასახელება განახლდა: ახლა ის სასჯელაღსრულებისა და პრობაციის სამინისტროა.
მუხლი 22. 22-ე მუხლის მე-2 პუნქტში ფსიქიატრიული დაწესებულების ადმინისტრაციის გავლით მიმართვა შეიცვალა: სასჯელაღსრულების დაწესებულება ჯერ უფლებამოსილ საექსპერტო დაწესებულებას მიმართავს სასამართლო-ფსიქიატრიული ექსპერტიზისთვის, ხოლო დასკვნით აუცილებლობის დადასტურებისას ამავე დასკვნის საფუძველზე სასამართლოს მიმართავს არანებაყოფლობითი სტაციონარული დახმარების გაწევის შესახებ.
მუხლი 18. მე-9 და მე-12 პუნქტებში არანებაყოფლობითი სტაციონარული დახმარების ვადის ზღვარი და სასამართლოსთვის გაგრძელების თაობაზე მიმართვის საფუძველი 3 თვიდან 6 თვემდე გაიზარდა; 72-საათიანი ვადა უცვლელია, შეიცვალა მხოლოდ ფორმულირება.
მუხლი 22. პირველ პუნქტში კომისიის სამთვიანი დასკვნის წესი შეიცვალა მე-18 მუხლის ღონისძიებების გავრცელებით 499-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შემთხვევაზე; მე-2 პუნქტი ჩანაცვლდა მსჯავრდებულთა წესით და ტექსტში დაემატა მე-3 და მე-4 პუნქტები.
მუხლი 24. 24-ე მუხლში წინასწარ პატიმრობაში მყოფი გამოსაკვლევი პირის ბადრაგირებასა და საექსპერტო დაწესებულებაში დაცვას ახორციელებს სასჯელაღსრულების დეპარტამენტი, რომელიც ახლა სასჯელაღსრულებისა და პრობაციის სამინისტროს სისტემაში შემავალ დაწესებულებად არის დასახელებული, იუსტიციის სამინისტროს გამგებლობაში მყოფის ნაცვლად.
მუხლი 28. 28-ე მუხლის „ვ“ ქვეპუნქტი, რომელიც ითვალისწინებდა „იძულებითი სტაციონარული და ამბულატორიული ფსიქიატრიული დახმარების წესის შესახებ“ აქტს, ამოღებულია; დანარჩენი ქვეპუნქტები უცვლელია.
მუხლი 23. 23-ე მუხლში მკურნალობის საფუძვლად დასახელდა სისხლის სამართლის საქმეზე სასამართლო გადაწყვეტილება, ხოლო გამონაკლისი უფლებებია ფსიქიატრიული დახმარების სახის არჩევა და მკურნალობაზე უარის თქმა.
Legal.ge