1.დავების განხილვის სამსახური საჩივარს არ განიხილავს: ა) თუ საჩივარში დასმული საკითხი სცილდება დავების განხილვის სამსახურის კომპეტენციას; ბ) თუ საჩივარი განმეორებით წარადგინა არაუფლებამოსილმა პირმა; გ) თუ გავიდა საჩივრის წარდგენისთვის კანონით დადგენილი ვადა და არ არსებობს მისი აღდგენის საფუძვლები; დ) თუ საჩივრის წარმდგენმა დავების განხილვის სამსახურის მიერ განსაზღვრულ ვადაში არ გამოასწორა შესაბამისი ხარვეზი; ე) თუ არსებობს იმავე მხარეებს შორის იმავე დავის საგანზე დავების განხილვის სამსახურის ან სასამართლოს კანონიერ ძალაში შესული გადაწყვეტილება; ვ) საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევაში.
2.დავების განხილვის სამსახური საჩივრის განხილვას შეწყვეტს: ა) თუ საჩივრის წარმდგენმა წერილობით განაცხადა უარი საჩივარზე (საქმის განხილვაზე); ბ) თუ დავის საგანი არ არსებობს; გ) თუ საჩივრის წარმდგენი ფიზიკური პირი გარდაიცვალა ან საჩივრის წარმდგენი იურიდიული პირი ლიკვიდირებულ იქნა და სადავო სამართლებრივი ურთიერთობა უფლებამონაცვლეობას არ უშვებს; დ) თუ არსებობს ამ თავით გათვალისწინებული შეთანხმება განაწილვადების (ეტაპობრივი გადახდის) შესახებ; ე) საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევაში. საქართველოს 2026 წლის 16 სექტემბრის კანონი №1861/1 – ვებგვერდი, 17.09.2026წ.