მუხლი 119. გადახდისუუნარობის პრაქტიკოსის საქმიანობის ანაზღაურების წესი

1.თუ საქართველოს კანონმდებლობით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, სასამართლო განსაზღვრავს (ამტკიცებს) გადახდისუუნარობის პრაქტიკოსის საქმიანობისთვის გადასახდელი გონივრული ანაზღაურების ოდენობას მის მიერ გადახდისუუნარობის საქმის წარმოების პროცესში გაწეული მომსახურებისთვის, აგრეთვე გადახდისუუნარობის პრაქტიკოსის მიერ გაწეული საჭირო ხარჯების ანაზღაურების წესს. გადახდისუუნარობის პრაქტიკოსის საქმიანობა გადახდისუუნარობის მასიდან ანაზღაურდება.

2.გადახდისუუნარობის პრაქტიკოსი გადახდისუუნარობის საქმის წარმოების დასრულებამდე სასამართლოს დასამტკიცებლად წარუდგენს მისაღები ანაზღაურების შესახებ ანგარიშს. ამ ანგარიშში ამომწურავად უნდა იყოს აღწერილი მის მიერ გაწეული ყველა მომსახურება და მათი ღირებულებები.

3.სასამართლო უფლებამოსილია: ა) შეამციროს გადახდისუუნარობის პრაქტიკოსის მიერ მოთხოვნილი ანაზღაურება, თუ იგი მის გონივრულობასა და საჭიროებას ვერ დაასაბუთებს; ბ) გადახდისუუნარობის პრაქტიკოსის შუამდგომლობის საფუძველზე მისი ანაზღაურება განსაზღვროს ამ მუხლის მე-7 პუნქტით დადგენილზე მეტი ოდენობით, თუ გადახდისუუნარობის პრაქტიკოსი დაასაბუთებს მის მიერ დამატებით გაწეული მომსახურების საჭიროებასა და გონივრულობას; გ) გადახდისუუნარობის პრაქტიკოსის შუამდგომლობის საფუძველზე დაადგინოს მისთვის ავანსის სახით წინასწარ გადასახდელი თანხის გადახდა ან გაწეული მომსახურების ღირებულების ანაზღაურება, რომელიც მისი საქმიანობისთვის გადასახდელი საბოლოო ანაზღაურების ოდენობის ნახევარს არ უნდა აღემატებოდეს.

4.