ზოგადი ადმინისტრაციული წარმოება

ადმინისტრაციული ხელშეკრულება — დადება, მოთხოვნები, ბათილობა

როდის შეიძლება ადმინისტრაციული ხელშეკრულების დადება?

თუ კანონით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი ურთიერთობის წარმოშობა, შეცვლა ან შეწყვეტა შესაძლებელია ხელშეკრულებით. ორგანო ამას მხოლოდ იმ შემთხვევაში აქვს უფლება, თუ იმავე ურთიერთობის აქტის გამოცემით მოწესრიგების უფლებამოსილება კანონით აქვს მინიჭებული.

რა ფორმით დგება ადმინისტრაციული ხელშეკრულება?

თუ კანონით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ხელშეკრულება შეიძლება დაიდოს მხოლოდ წერილობითი ფორმით.

როდის შედის ძალაში მესამე პირის უფლებებს ზღუდავი ხელშეკრულება?

ხელშეკრულება, რომელიც ზღუდავს მესამე პირის უფლებებს ან აკისრებს მას ვალდებულებას, ძალაში შედის მხოლოდ მესამე პირის წერილობითი თანხმობის წარდგენის შემდეგ.

ვინ აწესრიგებს ადმინისტრაციული ხელშეკრულების ბათილობას?

ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ დადებული ხელშეკრულების ბათილად გამოცხადებას აწესრიგებს საქართველოს სამოქალაქო კოდექსი.

შეიძლება თუ არა ხელშეკრულების შეცვლა გარემოებების შეცვლისას?

დიახ. გარემოებათა არსებითი შეცვლისას, რაც ზიანს აყენებს მხარეს ან საზოგადოებრივ ინტერესს, მხარეს შეუძლია მოითხოვოს მეორე მხარის თანხმობა შესაცვლელად, ხოლო თუ ცვლილება არსებითად ეწინააღმდეგება ხელშეკრულების შინაარსს — მოითხოვოს მისი გაუქმება.

3 წთ·27 აგვ 2026

ადმინისტრაციული ხელშეკრულების ცნება და დადების უფლებამოსილება

ადმინისტრაციული ხელშეკრულება არის ის საშუალება, რომლითაც ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი ურთიერთობა შეიძლება წარმოიშვას, შეიცვალოს ან შეწყდეს ადმინისტრაციული ორგანოსა და მეორე მხარეს შორის შეთანხმების გზით. საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით, თუ კანონით სხვა რამ არ არის დადგენილი, შესაძლებელია ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი ურთიერთობის წარმოშობა, შეცვლა ან შეწყვეტა ადმინისტრაციული ხელშეკრულების დადების გზით. ეს იმას ნიშნავს, რომ ორგანოს აქვს არჩევანის შესაძლებლობა: საკითხის მოწესრიგება ერთმხრივი გადაწყვეტილებით ან მხარეთა შეთანხმებული ფორმით. პრაქტიკულად ეს ხშირად უფრო მოქნილ და თანამშრომლობით მოდელს ქმნის ორგანოსა და მოქალაქეს ან ბიზნესს შორის.

უფლებამოსილების ზღვარი მკაფიოდ არის განსაზღვრული: ადმინისტრაციული ორგანო უფლებამოსილია კონკრეტული ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი ურთიერთობა, რომლის ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის გზით მოწესრიგების უფლებამოსილება კანონით აქვს მინიჭებული, მოაწესრიგოს ადმინისტრაციული ხელშეკრულების დადების გზით. ანუ ხელშეკრულების დადების უფლებამოსილება ზუსტად იმ ფარგლებს ემორჩილება, რომელშიც ორგანოს აქტის გამოცემის უფლებამოსილებაა — ორგანო ვერ შექმნის იმაზე მეტს ხელშეკრულებით, ვიდრე მას კანონი აქტის გამოცემით შეეძლო.

ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ ადმინისტრაციული ხელშეკრულების დადებისას გამოიყენება ამ კოდექსის ნორმები და საქართველოს სამოქალაქო კოდექსით გათვალისწინებული დამატებითი მოთხოვნები ხელშეკრულებათა შესახებ. კოდექსი აქ პირდაპირ ამბობს, რომ სამოქალაქო კოდექსის წესებს უთმობს ადგილს: ადმინისტრაციული ხელშეკრულება სამართლებრივად ჰიბრიდული ინსტიტუტია, რომელშიც საჯარო სამართლის სპეციფიკა და სამოქალაქო-სამართლებრივი ხელშეკრულებათა ზოგადი წესები ერთად მოქმედებს.

სპეციალური მოთხოვნები ხელშეკრულების მიმართ

ადმინისტრაციული ხელშეკრულების დადებისას ადმინისტრაციული ორგანო მოქმედებს მხოლოდ კანონით მისთვის მინიჭებულ უფლებამოსილებათა ფარგლებში. ეს მოთხოვნა განმეორებით უსვამს ხაზს კომპეტენტურობის პრინციპს: ხელშეკრულების ფორმა არ ანიჭებს ორგანოს იმ უფლებამოსილებას, რომელიც მას კანონით არ აქვს.

ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ დადებული ადმინისტრაციული ხელშეკრულება არ უნდა ეწინააღმდეგებოდეს საქართველოს კონსტიტუციასა და კანონმდებლობას. ამასთან, დაუშვებელია ადმინისტრაციული ხელშეკრულებით საქართველოს კონსტიტუციით დადგენილი ადამიანის უფლებებისა და თავისუფლებების დარღვევა. ეს ნიშნავს, რომ თუნდაც მხარეთა შეთანხმებით, ხელშეკრულებით ვერ შეიზღუდება ისეთი უფლებები, რომლებიც კონსტიტუციური დაცვის სფეროშია — შეთანხმების ფაქტი კონსტიტუციურ ზღვარს ვერ გადალახავს. ამ მოთხოვნების დარღვევა ხელშეკრულების სანდოობას პირდაპირ აყენებს საფრთხის ქვეშ.

განახლდა: 7 ნოე 2026