რას კრძალავს მუხლი 144¹⁰
საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 144¹⁰ მუხლი კინოდარბაზში ფილმის ჩვენების ენობრივ პირობას ეხება. ნორმა ორ ცალკეულ ქმედებას აღწერს. პირველი — ფილმის ჩვენება პირველადი წარმოების ენაზე ისე, რომ დაცული არ არის საქართველოს სახელმწიფო ენაზე სავალდებულო სუბტიტრირების ან გახმოვანების პირობა. მეორე — ფილმის ჩვენება არაპირველადი წარმოების ენაზე. მუხლი პირდაპირ მიუთითებს, რომ იგი დოკუმენტურ და ანიმაციურ ფილმებზეც ვრცელდება, ანუ მხატვრული კინოთი არ შემოიფარგლება. პასუხისმგებელი სუბიექტი ტექსტში ერთადერთია და ზუსტად დასახელებული — ფილმის დემონსტრატორი. სწორედ ის პირი, რომელიც ჩვენებას ახორციელებს, ხდება ამ მუხლის ადრესატი; ფილმის ავტორზე, დისტრიბუტორზე ან მაყურებელზე ნორმა არაფერს ამბობს. ეს დეტალი პრაქტიკაში ხშირად გადამწყვეტია, რადგან ჩვენების ორგანიზება და ფილმის მოწოდება ხშირად სხვადასხვა პირის ხელშია.
რა სანქციას ითვალისწინებს კანონი
მუხლი სამი ნაწილისგან შედგება და სანქცია საფეხურებრივად იზრდება. პირველი ნაწილით აღწერილი ქმედება გამოიწვევს დაჯარიმებას 1500 ლარის ოდენობით. მეორე ნაწილით იგივე ქმედება, ჩადენილი განმეორებით, გამოიწვევს დაჯარიმებას 3000 ლარის ოდენობით. მესამე ნაწილით იგივე ქმედება, ჩადენილი მესამედ ან მეტჯერ, გამოიწვევს დაჯარიმებას 10000 ლარის ოდენობით. სამივე შემთხვევაში კანონი ფიქსირებულ თანხას ასახელებს და არა დიაპაზონს — შესაბამისად, ამ მუხლის ფარგლებში ჯარიმის ოდენობაზე მსჯელობა არ მიმდინარეობს: მისი შემცირებაც შეუძლებელია და გაზრდაც. ყველაფერი ორ კითხვაზე დაიყვანება — ჩადენილია თუ არა ქმედება და მერამდენედ. პირველსა და მესამე საფეხურს შორის სხვაობა 8500 ლარია, ამიტომ იმის დათვლა, მერამდენე დარღვევად კვალიფიცირდება კონკრეტული ჩვენება, დამოუკიდებელი მნიშვნელობის საკითხია და ცალკე შემოწმებას იმსახურებს.