მასწავლებლის დისციპლინა საგანმანათლებლო სამართალში სასკოლო დისციპლინის ზოგად რეჟიმს მიჰყვება: „ზოგადი განათლების შესახებ“ კანონის მუხლი 19 დისციპლინურ დევნას მოსწავლესა და მასწავლებელს ორივეს მიმართ აწესრიგებს. ამას ემატება მუხლი 12 — გასაჩივრების უფლება — და მუხლი 21 — მასწავლებლის ვალდებულებები, რომლებიც დისციპლინური პასუხისმგებლობის ნორმატიულ საფუძველს ქმნის. შრომის კანონმდებლობით გათვალისწინებული დისციპლინური პასუხისმგებლობა ცალკე ფენაა და დამატებით რეჟიმად გამოიყენება; ამ გვერდს კანონი ატარებს.
დისციპლინური დევნის ზოგადი სტანდარტი — მუხლი 19
მუხლი 19-ის მე-2 პუნქტით სკოლის შინაგანაწესით დადგენილი მოთხოვნები, დისციპლინური დევნა და სახდელი უნდა იყოს გონივრული, დასაბუთებული და თანაზომადი. დევნა შესაძლებელია მხოლოდ შინაგანაწესით გათვალისწინებულ შემთხვევებში და დადგენილი წესით, ჯეროვანი და სამართლიანი პროცედურით. დევნისას სკოლა ვალდებულია მასწავლებელს განუმარტოს მის მიერ ჩადენილი გადაცდომის არსი — ბუნდოვანი ბრალდება პროცესს ბათილს ხდის.
ორი ფუნდამენტური ზღვარი მასწავლებელსაც იცავს: დაუშვებელია სკოლის მიერ მასწავლებლის დისციპლინური დევნა იმ ქმედებისთვის, რომელიც მან სასკოლო დროისგან თავისუფალ დროს ან სკოლის ტერიტორიის გარეთ ჩაიდინა; და დისციპლინური დევნისას მასწავლებელს დუმილის უფლება აქვს — თუმცა დუმილი პასუხისმგებლობისგან არ ათავისუფლებს. დაუშვებელია სასტიკი ან ღირსებას ლახავი სახდელიც.