სტუდენტის დისციპლინური პროცედურები უმაღლეს განათლებაში „უმაღლესი განათლების შესახებ“ კანონის მუხლი 43-ის მე-7, მე-8, მე-9 და მე-10 პუნქტებით რეგულირდება. ეს გვერდი ეძღვნება სწორედ პროცედურულ გარანტიებს — იმ წესებს, რომლებიც უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებას უნდა დაიცავდეს ყოველი დისციპლინური წარმოებისას. სუბსტანციური საკითხი — რა ითვლება დარღვევად და რა სახდელი შეიძლება გამოყენებულ იქნას — წესდებითა და ეთიკის კოდექსით განისაზღვრება, მაგრამ პროცედურის სტანდარტი თავად კანონმა დააწესა და წესდებით ვერ შემოიფარგლება.
როდესაც იწყება დისციპლინური წარმოება და რას არ უნდა აკარგვინებდეს ის სტუდენტს
მუხლი 43-ის მე-8 პუნქტი აწესებს ორ ფუნდამენტურ წესს. პირველი: დისციპლინური წარმოების დაწყება არ უნდა ზღუდავდეს სტუდენტის უფლებას, მონაწილეობა მიიღოს სასწავლო პროცესში — გამორიცხვა სწავლიდან მხოლოდ იმ შემთხვევებშია დასაშვები, როცა ეს საფრთხეს უქმნის სხვისი უფლებების, ჯანმრთელობის, საგანმანათლებლო დაწესებულების საკუთრებისა და უსაფრთხოების დაცვას და ეს შემთხვევები წესდებითა და შინაგანაწესითაა გათვალისწინებული. მეორე: საკითხს წყვეტს უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება, რომლის წესდებითაც განისაზღვრება გადაწყვეტილების მიღებაზე უფლებამოსილი ორგანო.
პროცესუალურად ეს ნიშნავს, რომ სანამ ბრალდება არ დადგენილა დასაბუთებულად, სტუდენტი სწავლას განაგრძობს. დროებითი შეზღუდვა მხოლოდ განსაზღვრულ, უსაფრთხოებასთან დაკავშირებულ შემთხვევებშია შესაძლებელი. თუ დაწესებულება წარმოების დაწყებისთანავე აყრის სტუდენტს სასწავლო პროცესიდან საფრთხის არსებობის გარეშე, ეს პირდაპირ ეწინააღმდეგება კანონს და გასაჩივრების საფუძველია.
ხუთი პროცედურული უფლება, რომელიც ყველა წარმოებაში უნდა იყოს დაცული
მუხლი 43-ის მე-9 პუნქტი ადგენს სტუდენტის უფლებათა იმ ჩამონათვალს, რომელიც დისციპლინური წარმოების განხორციელებისას მოქმედებს. ესენია: წერილობითი ფორმით დასაბუთებული გადაწყვეტილების მიღება წარმოების დაწყების შესახებ; განხილვას დასწრება და დაცვის უფლებით სარგებლობა; უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულების შესაბამის ორგანოსთვის თავის ხელთ არსებული ინფორმაციისა და მტკიცებულებების მიწოდება; დაწესებულების ორგანოს მიერ მოპოვებული მტკიცებულებების გამოკვლევაში მონაწილეობა; საჯარო სხდომაზე განხილვის მოთხოვნა.
თითოეული ამ უფლების დარღვევა დამოუკიდებელი საჩივრის საფუძველია. პრაქტიკაში ყველაზე ხშირად ირღვევა პირველი — სტუდენტს წერილობით ვერ უცხადებენ, რას ედავებიან, ან გადაწყვეტილება დასაბუთებული არ არის. გახსოვდეთ: ზეპირი შეტყობინება ან ფორმალური ცნობა კანონით დადგენილ სტანდარტს ვერ აკმაყოფილებს — გადაწყვეტილება წერილობითი და დასაბუთებული უნდა იყოს.