იმპორტის ლიცენზირება

იმპორტის ლიცენზირების სახეები ქართულ კანონმდებლობაში

საქართველოში იმპორტთან დაკავშირებული ავტორიზაცია ორ დონედ იყოფა — საქმიანობის ლიცენზიებად და ნებართვებად — და ორივე „ლიცენზიებისა და ნებართვების შესახებ“ საქართველოს კანონით განისაზღვრება. საქმიანობის ლიცენზიების ნუსხა იმპორტთან დაკავშირებულ პოზიციებსაც შეიცავს: გათვალისწინებულია საქართველოს ტერიტორიაზე დაშვებული, ცხოველის საკვების წარმოებისთვის განკუთვნილი გენმოდიფიცირებული ორგანიზმის (გარდა სიმინდისა, ხორბლისა და ვაზისა) იმპორტისა და გადამუშავების ლიცენზია, რომელიც ამოქმედდება 2027 წლის 31 მარტიდან. ეს ნიშნავს, რომ იმპორტიორს ჯერ უნდა განესაზღვროს, რომელ დონეზე რეგულირდება მისი პროდუქცია — საქმიანობის ლიცენზიით თუ ერთჯერადი ოპერაციის ნებართვით.

იმპორტის ნებართვების კატალოგი

ნებართვათა ნუსხა იმპორტის მიმართულებით დეტალურად არის დაყოფილი. ვეტერინარულ კონტროლს დაქვემდებარებული პროდუქციისთვის გათვალისწინებულია ცალკე ტრანზიტის ნებართვა და ცალკე იმპორტის ნებართვა; ფიტოსანიტარიულ კონტროლს დაქვემდებარებული მცენარეული წარმოშობის პროდუქციის იმპორტს საკუთარი ნებართვა სჭირდება. ნარჩენების იმპორტი, ექსპორტი და ტრანზიტი ერთი ნებართვით არის ასახული, ხოლო „ოზონის შრის დამშლელ ნივთიერებათა შესახებ“ მონრეალის 1987 წლის ოქმით გათვალისწინებული ნივთიერებების იმპორტი, ექსპორტი, რეექსპორტი და ტრანზიტი ცალკე სანებართვო რეჟიმს ექვემდებარება.

რადიოაქტიური მასალების ბლოკში იმპორტი ერთიანი ნებართვის ნორმაშია მოქცეული: რადიოაქტიური მასალის იმპორტი, ექსპორტი, ტრანზიტი, მწარმოებელთან დაბრუნება, აგრეთვე ბირთვული ტექნოლოგიების ან ნოუ-ჰაუს იმპორტი და ექსპორტი; ქვეყნის შიგნით შეძენა ცალკე პოზიციაა, რადიოაქტიური ნარჩენების ექსპორტი — კიდევ ერთი. „გადაშენების საფრთხის წინაშე მყოფი ველური ფლორისა და ფაუნის სახეობებით საერთაშორისო ვაჭრობის შესახებ“ კონვენციის დანართებში შეტანილი სახეობების, მათი ნაწილებისა და დერივატების ექსპორტი, იმპორტი, რეექსპორტი და ზღვიდან ინტროდუქცია სპეციალურ ნებართვას მოითხოვს. სპეციალურ კონტროლს დაქვემდებარებული სამკურნალო საშუალებების იმპორტის ან ექსპორტის ნებართვა ცალკე კატეგორიაა, ხოლო ნუსხაში ასევე შედის არაიოდიზებული მარილის იმპორტის ნებართვა. ამრიგად, კონკრეტული ტვირთისთვის გადამწყვეტია, რომელ პუნქტს შეესაბამება ის კატალოგში.

განაცხადი და დოკუმენტაცია

ნებართვის მაძიებელი გამცემ ორგანოს წერილობით განცხადებას წარუდგენს; განცხადების წარდგენა, განხილვა და წარმოებაში მიღება ხორციელდება საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მეექვსე თავით დადგენილი წესით. განცხადება უნდა აკმაყოფილებდეს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 78-ე მუხლის მოთხოვნებს და შეიცავდეს მითითებას, თუ ნებართვის რომელი სახის მიღებას ითხოვს მაძიებელი, თანდართული საბუთების ნუსხასთან ერთად. კერძო სამართლის იურიდიული პირი და ინდივიდუალური მეწარმე წარადგენს საჯარო რეესტრიდან ამონაწერებს, ფიზიკური პირი — იდენტიფიკაციის დამადასტურებელი საბუთების ასლებს, საჯარო სამართლის იურიდიული პირი — სადამფუძნებლო დოკუმენტების დამოწმებულ ასლებს.

განცხადებას ერთვის სანებართვო მოსაკრებლის გადახდის დამადასტურებელი საბუთი, გარდა კანონით გათვალისწინებული გამონაკლისებისა; მოსაკრებლის ოდენობა და გადახდის წესი „სალიცენზიო და სანებართვო მოსაკრებლების შესახებ“ კანონით განისაზღვრება. დამატებითი თანდართული საბუთები მხოლოდ კანონით შეიძლება განისაზღვროს — ეს მნიშვნელოვანი გარანტიაა იმპორტიორისთვის, რადგან ორგანოს არ შეუძლია თვითნებურად გააფართოოს დოკუმენტების წრე. საქმიანობის თავისებურებიდან გამომდინარე დამატებითი სანებართვო პირობები განისაზღვრება კანონით, მთავრობის ნორმატიული აქტით ან მუნიციპალიტეტის წარმომადგენლობითი ორგანოს გადაწყვეტილებით.