ინტერნეტ სამართალი, როგორც ცალკე ყოვლისმომცველი კანონი, საქართველოში არ არსებობს. ინტერნეტ-შინაარსისთვის შესავალი წესები მაუწყებლობის შესახებ კანონის მედიამომსახურებისა და ვიდეოგაზიარების პლატფორმის მომსახურების თავებშია თავმოყრილი — ეს ის დისციპლინაა, რომელიც ციფრული სერვისების ევროპული მოდელის გადმოტანაზეა აგებული — და მას საავტორო უფლებების კანონის ონლაინ-აღსრულების ნორმებიც ერთვის. უცხოური ჩარჩოების საქართველოში პირდაპირ გამოყენება შეცდომაა. ქვემოთ განვმარტავთ, რომელი კანონები მოქმედებს და რას ითვითკავებს სახელმწიფო, კანონის მესამე, ორმოცდახუთ მესამე და ორმოცდახუთ მეხუთე მუხლების მიხედვით.
საკანონმდებლო პერიმეტრი
მესამე მუხლის თანახმად, მედიამომსახურებისა და ვიდეოგაზიარების პლატფორმის მომსახურების სფეროებში მოქმედ საქართველოს კანონმდებლობას შეადგენს საქართველოს კონსტიტუცია, საერთაშორისო ხელშეკრულებები, საქართველოს ორგანული კანონი „საქართველოს საარჩევნო კოდექსი“, მაუწყებლობის შესახებ კანონი, „ეროვნული მარეგულირებელი ორგანოების შესახებ“ და „საავტორო და მომიჯნავე უფლებების შესახებ“ საქართველოს კანონები და სხვა საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტები. ამ კანონმდებლობის ინტერპრეტაცია უნდა მოხდეს „ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის შესახებ“ ევროპის კონვენციის, ადამიანის უფლებათა ევროპის სასამართლოს პრაქტიკისა და საქართველოსთვის იურიდიული ძალის მქონე სხვა საერთაშორისო სამართლებრივი ნორმების შესაბამისად.
პერიმეტრი ასევე პირთა თანასწორობას განსაზღვრავს: უცხო ქვეყნის მოქალაქე და იურიდიული პირი, აგრეთვე საქართველოს მოქალაქეობის არმქონე პირი სარგებლობს იმავე უფლება-მოვალეობებით, რაც საქართველოს მოქალაქე ან მეწარმე სუბიექტი, თუ კანონმდებლობით სხვა რამ არ არის დადგენილი. ინტერნეტ-სივრცეში მოქმედი პლატფორმისთვის ეს ნიშნავს, რომ უცხოური ოპერატორიც ქართული წესებით ისაზღვრება.
მედიამომსახურებების თავისუფალი მიღება
ორმოცდახუთ მესამე მუხლი აწესრიგებს საზღვარგარეთული სერვისების რეჟიმს: საქართველოს ტერიტორიაზე ნებადართულია სხვა სახელმწიფოებში ავტორიზებული ან ლიცენზირებული მედიამომსახურებების თავისუფალი მიღება და შეუზღუდავი გავრცელება. გამონაკლისი ვიწროა: კომისია უფლებამოსილია შესაბამისი გადაწყვეტილების საფუძველზე დროებით არ დაუშვას ასეთი მომსახურების გავრცელება, თუ მიმწოდებელი აშკარად და უხეშად არღვევს კანონის შესაბამის მოთხოვნებს, საფრთხეს უქმნის საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის დაცვას და დარღვევა ბოლო 1 წლის განმავლობაში არანაკლებ ორჯერ ჩაიდინა.
ამ შემთხვევაშიც კომისიამ მიმწოდებელს წერილობით უნდა შეატყობინოს სავარაუდო დარღვევისა და იმ ღონისძიებების შესახებ, რომლების განხორციელებასაც გეგმავს იმ შემთხვევაში, თუ დარღვევა კვლავ განმეორდება, და მისცეს საშუალება, სხდომაზე წერილობითაც და ზეპირადაც წარადგინოს მოსაზრება. ეს პროცედურული გარანტია ინტერნეტ-შინაარსზე სახელმწიფო ჩარევის ლეგიტიმურობის საზღვარია: შეზღუდვა ბოლო საშუალებაა, და არა პირველი რეაგირების ფორმა.