ინვესტორის ორი გზა ქართულ სათამაშო ბიზნესში
ინვესტორი, რომელიც ქართულ სათამაშო ბიზნესში შედის, ორი ძირითადი გზიდან ირჩევს: წილის შეძენა არსებულ ოპერატორში ან საკუთარი სტრუქტურის აგება და ნებართვის ხელახლა მიღება. ორივე გზის საერთო სამართლებრივი ღერძი ერთია: „ლატარიების, აზარტული და მომგებიანი თამაშობების მოწყობის შესახებ“ საქართველოს კანონით აზარტული თამაშობების მოწყობისა და თამაშების მიწოდების ნებართვა გაიცემა მხოლოდ საქართველოში რეგისტრირებულ მეწარმეზე. აქედან გამომდინარე, ინვესტიციის ობიექტი ყოველთვის ქართული მეწარმეა — მისი ნებართვით, აქტივებით, ხელშეკრულებებითა და საგადასახადო ისტორიით — და არა „ლიცენზია“ როგორც ცალკე გადატანადი ობიექტი.
ეს განსაზღვრავს გადაწყვეტილების ორ ფენას: პირველი — სტრუქტურული (წილობრივი გარიგება თუ ახალი სტრუქტურა, პირდაპირი თუ ჰოლდინგური მფლობა); მეორე — სანებართვო სტატუსის მართვა, რადგან ოპერატორის ეკონომიკური ღირებულების უდიდესი ნაწილი ნებართვის მდგომარეობას ემყარება. ქვემოთ ორივე ფენას ამოწმებთ იმ წყაროებით, რომლებიც ქართულ სამართალში რეალურად არსებობს: საჯარო რეესტრით, სანებართვო რეგულაციით და საგადასახადო კოდექსით.