რეკლამა საქართველოში ცალკე საკანონმდებლო სფეროა: „რეკლამის შესახებ“ საქართველოს კანონი აწესრიგებს საქონლის, მომსახურებისა და ფინანსური ბაზრების რეკლამის წარმოებას, განთავსებასა და გავრცელებას და ამ პროცესში ჩართულ ყველა მოთამაშეს — დამკვეთს, მწარმოებელსა და გამავრცელებელს — საკუთარი როლისა და პასუხისმგებლობის წესებს აწესებს. ამ გვერდზე ვხსნით კანონის აგებულებას: საიდან იწყება სარეკლამო სამართალი, რას ნიშნავს არასათანადო და ფარული რეკლამა და როგორი სტატუსი აქვს სოციალურ რეკლამას.
სამართლებრივი საფუძველი და კანონის მიზანი
საქართველოს კანონმდებლობა რეკლამის შესახებ, პირველი მუხლის შესაბამისად, შედგება საქართველოს კონსტიტუციის, საერთაშორისო ხელშეკრულებებისა და შეთანხმებების, ამ კანონისა და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო და ნორმატიული აქტებისაგან. მეორე მუხლი განსაზღვრავს კანონის გამოყენების სფეროს: ის არეგულირებს საქართველოს სასაქონლო და საფინანსო ბაზრებზე — ფასიანი ქაღალდების ბაზრის ჩათვლით — რეკლამის წარმოების, განთავსებისა და გავრცელების დროს წარმოქმნილ სამართლებრივ ურთიერთობებს. კანონის მიზანია რეკლამის სფეროში ჯანსაღი კონკურენციის განვითარება, საზოგადოებრივი ინტერესების, რეკლამის სუბიექტებისა და მომხმარებელთა უფლებების დაცვა და არასათანადო რეკლამის თავიდან აცილება და აღკვეთა. აქვე არის საზღვრებიც: კანონი არ ვრცელდება პოლიტიკურ რეკლამაზე. ამავე მუხლით განსაზღვრულია კომპეტენციების დაყოფაც: სამაუწყებლო რეკლამისა და სპონსორობის საკითხები რეგულირდება „მაუწყებლობის შესახებ“ კანონით, ხოლო რეკლამისადმი ზოგადი მოთხოვნები და ალკოჰოლიანი სასმლის, თამბაქოს ნაწარმის, აზარტული თამაშობის, ფარმაცევტული პროდუქტის, იარაღისა და ფასიანი ქაღალდების რეკლამის, აგრეთვე რეკლამაში არასრულწლოვანთა დაცვის საკითხები — ამ კანონით.
ძირითადი ტერმინები და მოთამაშეების როლები
მესამე მუხლი სარეკლამო სამართლის სისტემატიკას აწესებს. რეკლამა არის საქონელზე, მომსახურებასა და სამუშაოზე, ფიზიკურ და იურიდიულ პირებზე, იდეასა და წამოწყებაზე ნებისმიერი საშუალებითა და ფორმით გავრცელებული ინფორმაცია, რომელიც გამიზნულია პირთა განუსაზღვრელი წრისთვის. არასათანადო რეკლამა სახელმწიფოს აღკვეთის ობიექტია და მასში გაერთიანებულია არაკეთილსინდისიერი, არასარწმუნო, არაეთიკური და შეცდომაში შემყვანი რეკლამა — ისეთი რეკლამა, რომელშიც დარღვეულია შინაარსის, დროის, ადგილის ან გავრცელების წესის მოთხოვნები. არაკეთილსინდისიერია რეკლამა, რომელიც შეიცავს არაკორექტულ შედარებებს, კონკურენტის ან მესამე პირის შემლახველ გამოთქმებს ან დისკრედიტირებას; არასარწმუნო — რომელიც სინამდვილესთან შეუსაბამო მონაცემებს შეიცავს საქონლის შესახებ; არაეთიკური — რომელიც შეურაცხმყოფელ შედარებებს ეყრდნობა. შეცდომაში შემყვანი რეკლამა განზრახ აცდუნებს მომხმარებელს და კონკურენტს აზიანებს. მოთამაშეთა როლებიც აქ არის დასახელებული: რეკლამის დამკვეთი სარეკლამო ინფორმაციის წყაროა; მწარმოებელი მას მზა სახეს აძლევს; გამავრცელებელი განათავსებს და ავრცელებს; მომხმარებელი — ზეგავლენის ობიექტი. ტერმინებში შედის სპეციფიკური კატეგორიებიც: მაგალითად, მაგარი სპირტიანი სასმელის რეკლამად ითვლება ის, რომლის სპირტის შემცველობაც თოთხმეტ პროცენტს აღემატება.