ფრენის უფლება და მისი ადმინისტრაციული საფუძვლები
ფრენის უფლება საქართველოს საჰაერო სივრცეში არა აბსტრაქტული, არამედ ფორმალიზებული უფლებაა: მისი განხორციელება წესებზე, გეგმაზე და საბუთებზეა დამოკიდებული, და სწორედ ეს ფორმალიზმი ხდება ხოლმე დავის საგანი — ოპერატორებსა და სააგენტოს შორის, მხარეებსა და მართვის ორგანოებს შორის. საჰაერო კოდექსის მე-45 მუხლის თანახმად, საქართველოს საჰაერო სივრცეში საფრენად იშვება ის საჰაერო ხომალდი, რომელსაც აქვს სახელმწიფო სარეგისტრაციო და ამოსაცნობი ნიშნები, რომელიც სათანადოდ არის მომზადებული და რომელზედაც ინახება საავიაციო საქმიანობის ზედამხედველობისა და რეგულირების ორგანოების მიერ დადგენილი ყველა აუცილებელი საბუთი; ამ წესიდან გამონაკლისი შეიძლება დაუშვან ექსპერიმენტული ხომალდებისათვის და იმ ხომალდებისათვის, რომლებიც სახელმწიფო რეგისტრირებას არ საჭიროებს.