მშობელთა თანასწორუფლებიანობა — მეურვეობის განსაზღვრის საფუძველი
ბავშვის მეურვეობის განსაზღვრის თითოეული საკითხი საქართველოს სამოქალაქო კოდექსის 1197-ე მუხლიდან იწყება: შვილების მიმართ მშობლებს თანაბარი უფლება-მოვალეობები აქვთ. ამავე ნორმით ბავშვს აქვს უფლება, ცხოვრობდეს და იზრდებოდეს ოჯახში. ეს ორი დებულება ერთად ქმნის იმ ჩარჩოს, რომელშიც მეურვეობის განსაზღვრის ყველა გადაწყვეტილება უნდა მიიღებოდეს: არც ერთ მშობელს არ გააჩნია კანონით დადგენილი წინასწარი უპირატესობა, ხოლო ბავშვის ინტერესი — ცხოვრება და აღზრდა ოჯახურ გარემოში — არის ის ღირებულება, რომლის დაცვაც ყველა მონაწილის მოვალეობაა.
პრაქტიკული თვალსაზრისით ეს ნიშნავს, რომ მეურვეობის განსაზღვრის დავა არ არის ბავშვზე „საკუთრების" განაწილება: კანონი მშობლებს თანაბარ საწყის პოზიციაზე აყენებს და მოლაპარაკების თუ სასამართლოს წინაშე ერთი და იგივე კითხვა დგას — რომელი გადაწყვეტილება იქნება ბავშვის ინტერესებთან შესაბამისობაში. სწორედ ამიტომ, სარჩელის მომზადებისას მნიშვნელოვანია არგუმენტაცია აიწყოს არა მშობლის პირადი სურვილის, არამედ ბავშვის ინტერესების ლოგიკით.