დელიქტური პასუხისმგებლობის ზოგადი საფუძველი
დელიქტური კომპენსაცია ზიანის ანაზღაურების ის გზაა, რომელიც ხელშეკრულებას არ ეყრდნობა: ზიანი მიყენებულია მოქმედებით, და სამართალი პასუხს ითხოვს ამ მოქმედების ავტორისგან. საქართველოს სამოქალაქო კოდექსის მუხლი 992 ზოგად ნორმას წარმოადგენს: პირი, რომელიც სხვა პირს მართლსაწინააღმდეგო, განზრახი ან გაუფრთხილებელი მოქმედებით მიაყენებს ზიანს, ვალდებულია აუნაზღაუროს მას ეს ზიანი. ეს ფორმულირება სამ ელემენტს აერთიანებს — ქმედების მართლსაწინააღმდეგობას, ბრალს (განზრახულობა ან გაუფრთხილებლობა) და შედეგს ზიანის სახით — და თითოეული მათგანი სარჩელის აუცილებელი საყრდენია.
დელიქტისა და ხელშეკრულების პასუხისმგებლობის გამიჯვნა პრაქტიკულად მნიშვნელოვანია: დელიქტური მოთხოვნა ისეთ შემთხვევებში მუშაობს, როცა მხარეებს შორის ხელშეკრულებითი კავშირი არ არსებობს ან ზიანი ხელშეკრულების ფარგლებს სცილდება. ამ გვერდზე განვმარტავთ ზოგად დელიქტს, მცდარი ცნობების გახმაურებით გამოწვეულ ზიანს, დაზარალებულის გარდაცვალებისას წარმოშობილ მოთხოვნებს და ხანდაზმულობის ვადას.