სავალდებულო წილის ცნება და დანიშნულება
ანდერძი მემკვიდრეობის განაწილების ძირითადი ინსტრუმენტია, თუმცა კანონი გარკვეულ ახლობლებს ანდერძის შინაარსის მიუხედავად იცავს: მამკვიდრებლის შვილებს, მშობლებსა და მეუღლეს, ანდერძის შინაარსის მიუხედავად, ეკუთვნით სავალდებულო წილი, რომელიც უნდა იყოს იმ წილის ნახევარი, რაც თითოეულ მათგანს კანონით მემკვიდრეობის დროს ერგებოდა. ეს ნიშნავს, რომ მეტად მკაცრი ანდერძიც კი ვერ გამორიცხავს ამ პირთა მინიმალურ მონაწილეობას სამკვიდროში — სავალდებულო წილი მათი კანონიერი მოლოდინის ნახევარია და მისი მოცულობა ანდერძით არ იცვლება.
სავალდებულო წილის იდეა მარტივია: თუ ანდერძით ახლო ნათესავს მთლად არაფერი ან ძალიან ცოტა რჩება, კანონი მაინც უზღუდავს მემკვიდრებლის თავისუფლებას და მისთვის ახლობლებს გარანტირებულ მინიმუმს ანიჭებს. ამ გარანტიის მოცულობა და გამოთვლის წესი სწორედ იმ ნორმებით განისაზღვრება, რომლებიც სავალდებულო მემკვიდრეობის საკითხებს არეგულირებს, და პრაქტიკაში ეს ყველაზე ხშირად სწორედ გამოთვლითი დავების საგანი ხდება.