რეგულირების საწყისი: ძირითადი ცნებები
დრონების შესახებ საუბრისას ყველაფერი კანონის ტერმინოლოგიიდან იწყება. განმარტებულია აეროდრომი — მიწის ან წყლის ზედაპირის გარკვეული ფართობი შენობა-ნაგებობებითა და მოწყობილობებით, რომელიც საჰაერო ხომალდების მიღების, მოძრაობისა და გაშვებისთვისაა განკუთვნილი; აეროპორტი — საწარმო, რომელიც ხომალდების, მგზავრების, ბარგის, ტვირთის ან ფოსტის მიღება-გაშვებას ახორციელებს; ასევე ვერტოდრომი და აეროდრომის ექსპლუატანტი. ამ ცნებების ცოდნა იმიტომ არის მნიშვნელოვანი, რომ დრონის ფრენის ლეგალურობა ხშირად სწორედ ამ ობიექტებთან და მათ დაცვის არეებთან მიმართებაში განისაზღვრება — აეროდრომის დაცვის არეში მოქმედებს შეზღუდვის რეჟიმი, რომელსაც სააგენტო ან თავდაცვის სამინისტრო ადგენს.
კანონი ასევე განმარტავს კომერციულ საჰაერო გადაყვანა-გადაზიდვას — ფრენას, რომელსაც ხომალდი მგზავრების გადასაყვანად, ბარგის, ტვირთის ან ფოსტის გადასაზიდად საზღაურის სანაცვლოდ ან დაქირავებით ახორციელებს; ექსპლუატანტის სერტიფიკატს; ავტორიზაციას — უფლებამოსილებას, რომელიც საქართველოში რეგისტრირებულ ექსპლუატანტს ენიჭება მაღალი რისკის კომერციული სპეციალიზებული ავიაციის მიზნებისთვის; დეკლარაციას — პირის განცხადებას სააგენტოსთვის საკუთარი საქმიანობის კანონმდებლობასთან შესაბამისობის დასადასტურებლად; და ინსპექტირებას — სამოქალაქო საავიაციო საქმიანობის მოთხოვნებთან შესაბამისობის შეფასების პროცესს, რომელსაც სააგენტოს უფლებამოსილი ინსპექტორი აწარმოებს. ეს ინსტრუმენტები ერთად ქმნის იმ სამართლებრივ რუკას, რომლის გარეშეც დრონის ოპერაციების დაგეგმვა ბრმა ფრენაა. ცნებების სიზუსტე აქ გადამწყვეტია: ერთიდაიგივე ფრენა შეიძლება ერთ შემთხვევაში ჩვეულებრივ ოპერაცია იყოს, მეორეში კი — კომერციული გადაზიდვა, რაც სრულიად სხვა მოთხოვნებს აღწარმატებს.
უპილოტო სისტემები და მათი ოპერაციული ჩარჩო
დრონების რეგულირების ცენტრალური ნორმა უპილოტო საჰაერო სისტემებს ეხება: უპილოტო საჰაერო სისტემა არის უპილოტო საჰაერო ხომალდებისა და მათ ექსპლუატაციასთან დაკავშირებული ელემენტების ერთობლიობა, უპილოტო საჰაერო ხომალდი კი — საფრენი აპარატი, რომლის ბორტზე პილოტი არ იმყოფება. ამ სისტემების რეგისტრაციისა და ფრენის, ექსპლუატაციის, გამოყენებისა და შეზღუდვების წესები განისაზღვრება სააგენტოს ნორმატიული აქტით — ანუ დრონის კონკრეტული მოთხოვნები ადმინისტრაციულ დონეზე დეტალიზდება და მათი აქტუალობა ყოველ სეზონზე ცალკე უნდა შემოწმდეს. ოპერატორისთვის ეს კითხვა-პასუხის სახით ჩამოყალიბებული შიდა მითითება უნდა იყოს, რომელიც თითოეულ მისიამდე გადამოწმდება.