სერვისის შესახებ
მართული სერვისები — უწყვეტი ტექნიკური მომსახურება, როცა პარტნიორი დღებისა და თვეების განმავლობაში უზრუნველყოფს სისტემების მუშაობას, მონიტორინგს, განახლებას და ინციდენტებზე რეაგირებას — დღეს თითქმის ყოველი მეტ-ნაკლებად სერიოზული საინფორმაციო სისტემის საფუძველია. საქართველოს სამართალში მართული სერვისებისთვის ცალკე კანონი არ არსებობს: ეს ურთიერთობა ორი კლასიკური სახელშეკრულებო ტიპის — ნარდობისა და დავალების — ელემენტების ნაზავია, და მას სამოქალაქო კოდექსის შესაბამისი თავები და ხელშეკრულების თავისუფლების ზოგადი ნორმები მართავს. ჩვენი სერვისი სწორედ ამ სამართლებრივი კლასიფიკაციისა და მისგან გამომდინარე პასუხისმგებლობების სწორ აწყობაზეა ორიენტირებული — როგორც მომსახურების მიმწოდებლებისთვის, ისე შემკვეთებისთვის.
ნარდობის ხელშეკრულება — შედეგზე ორიენტირებული ნაწილი
სამოქალაქო კოდექსის 629-ე მუხლი ნარდობის ხელშეკრულების ცნებას ადგენს: ამ ხელშეკრულებით მენარდე კისრულობს შეასრულოს ხელშეკრულებით გათვალისწინებული სამუშაო, ხოლო შემკვეთი ვალდებულია გადაუხადოს მენარდეს შეთანხმებული საზღაური. მართული სერვისის ის ნაწილი, რომელიც კონკრეტულ შედეგს ითხოვს — განსაზღვრული ფუნქციონალის მიწოდება, გარემოს აწყობა, მიგრაციის ჩატარება — სწორედ ამ მოდელს ადევს: არის სამუშაო და არის მისი საზღაური. ამასთან, თუ ნარდობა ითვალისწინებს რაიმე ნაკეთობის დამზადებას და მენარდე მას ამზადებს თავის მიერ შეძენილი მასალით, იგი შემკვეთს გადასცემს საკუთრებას დამზადებულ ნაკეთობაზე — წესი, რომელიც მართულ გარემოში შექმნილი აქტივების გადაცემას აწესრიგებს. ასევე მნიშვნელოვანია: ნარდობასთან დაკავშირებული ხარჯთაღრიცხვის შედგენა არ ანაზღაურდება, თუ შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული — ანუ ხარჯების ცალკე ანაზღაურება მხოლოდ შეთანხმებით არსებობს.
დავალების ხელშეკრულება — პროცესზე ორიენტირებული ნაწილი
მართული სერვისის მეორე ნახევარი — მუდმივი ადმინისტრირება, პარტნიორის მოქმედებები კლიენტის ინტერესებში — დავალების ხელშეკრულების მოდელს ესადაგება. 709-ე მუხლის თანახმად, დავალების ხელშეკრულებით რწმუნებული ვალდებულია შეასრულოს მისთვის დავალებული ერთი ან რამდენიმე მოქმედება მარწმუნებლის სახელითა და ხარჯზე. ეს ზუსტად აღწერს ისეთ ფუნქციებს, როგორიცაა სისტემის ყოველდღიური მართვა, მომხმარებელთა მხარდაჭერა კლიენტის სახელით, დოკუმენტაციის წარმოება და მესამე პირებთან ტექნიკური ურთიერთობა. ორი მოდელის ეს შერევა კანონიერია და ხშირიც, მაგრამ ის სათანადო სიზუსტეს მოითხოვს: თუ ხელშეკრულება არ აცხადებს, რომელი ვალდებულება რომელ მოდელს მიჰყვება, დავის დროს ჩნდება კითხვა გასამრჯელოს, ხარჯების, შედეგის მიღებისა და პასუხისმგებლობის შესახებ. ამიტომ კარგად შედგენილი მართული სერვისის ხელშეკრულება ყოველთვის განასხვავებს ორ ფენას: ერთჯერადი დავალებები — აწყობა, მიგრაცია, ინტეგრაცია — განისაზღვრება შედეგით და მიღების პროცედურით; მიმდინარე მომსახურება კი — პერიოდული გასამრჯელოთი და ხარისხის გაზომვადი მაჩვენებლებით. ასეთი სტრუქტურა ორივე მხარეს ზუსტ ენას აძლევს: როცა რამე გაფუჭდება, ცნობილია, რომელი ნორმა და რომელი დანართი მოქმედებს.

