ამ კანონში გამოყენებულ ტერმინებს აქვთ შემდეგი მნიშვნელობა: ა) ლიცენზია – ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ ადმინისტრაციული აქტის საფუძველზე პირისათვის მინიჭებული უფლება, განუსაზღვრელი ვადით განახორციელოს ამ კანონით გათვალისწინებული სამეწარმეო საქმიანობა კანონით დადგენილი პირობების დაცვით; ბ) სალიცენზიო მოწმობა – ლიცენზიის ფლობის დამადასტურებელი დოკუმენტი; გ) ნებართვა – ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ ადმინისტრაციული აქტის საფუძველზე პირისათვის მინიჭებული უფლება, ერთჯერადად ან/და გარკვეული ვადით განახორციელოს ამ კანონით გათვალისწინებული საქმიანობა განსაზღვრულ ტერიტორიაზე, კანონით დადგენილი პირობების დაცვით; დ) სანებართვო მოწმობა – ნებართვის ფლობის დამადასტურებელი დოკუმენტი; ე) ლიცენზიის მაძიებელი – ლიცენზიის მიღების მსურველი პირი; ვ) ნებართვის მაძიებელი – ნებართვის მიღების მსურველი პირი; ზ) ლიცენზიის გამცემი – ადმინისტრაციული ორგანო, რომელიც კანონით დადგენილი წესით გასცემს ლიცენზიას; თ) ნებართვის გამცემი – ადმინისტრაციული ორგანო, რომელიც კანონით დადგენილი წესით გასცემს ნებართვას; ი) სალიცენზიო რეესტრი (სახელმწიფო, უწყებრივი) – დოკუმენტი ლიცენზიების გაცემის, მათში ცვლილების შეტანის, მათი მოქმედების შეჩერებისა და განახლების და მათი გაუქმების თაობაზე მონაცემთა ერთობლიობის შესახებ; კ) სანებართვო რეესტრი (სახელმწიფო, უწყებრივი) – დოკუმენტი ნებართვების გაცემის, მათში ცვლილების შეტანის, მათი მოქმედების შეჩერებისა და განახლების და მათი გაუქმების თაობაზე მონაცემთა ერთობლიობის შესახებ; ლ) ლიცენზიის მფლობელი – პირი, რომელსაც მინიჭებული აქვს უფლება, განახორციელოს ლიცენზიით განსაზღვრული სამეწარმეო საქმიანობა; მ) ნებართვის მფლობელი – პირი, რომელსაც მინიჭებული აქვს უფლება, განახორციელოს ნებართვით განსაზღვრული საქმიანობა; ნ) სალიცენზიო მოსაკრებელი – ერთჯერადი სავალდებულო გადასახდელი საქართველოს ცენტრალურ ბიუჯეტში, რომელსაც ლიცენზიის მაძიებელი იხდის კანონით დადგენილი ოდენობით, მისთვის კანონით განსაზღვრული ლიცენზირებადი საქმიანობის განხორციელების უფლების მინიჭებისათვის; ო) სანებართვო მოსაკრებელი – ერთჯერადი სავალდებულო გადასახდელი საქართველოს ცენტრალურ ბიუჯეტში ან შესაბამის ადგილობრივ ბიუჯეტში (თუ ნებართვას გასცემს ადგილობრივი თვითმმართველობის ან მმართველობის ორგანო), რომელსაც ნებართვის მაძიებელი იხდის კანონით ან კანონის საფუძველზე ადგილობრივი თვითმმართველობის (მმართველობის) წარმომადგენლობითი ორგანოს მიერ (თუ ნებართვას გასცემს ადგილობრივი თვითმმართველობის ან მმართველობის ორგანო) დადგენილი ოდენობით, მისთვის კანონით განსაზღვრული სანებართვო საქმიანობის განხორციელების ან სარგებლობის უფლების მინიჭებისათვის; პ) ლიცენზიის/ნებართვის მოქმედების შეჩერება – ლიცენზიით/ნებართვით განსაზღვრული საქმიანობის განხორციელების აკრძალვა ლიცენზიის/ნებართვის მოქმედების განახლებამდე; ჟ) პირი – ფიზიკური ან იურიდიული პირი, აგრეთვე კანონით გათვალისწინებული სხვა ორგანიზაციული წარმონაქმნი, რომელიც არ არის იურიდიული პირი; რ) სალიცენზიო პირობები – კანონით დადგენილი მოთხოვნებისა და ინფორმაციის ამომწურავი ნუსხა, რომელთაც უნდა აკმაყოფილებდეს ლიცენზიის მაძიებელი ლიცენზიის მისაღებად, აგრეთვე წესების, ნორმებისა და მოთხოვნების ერთობლიობა, რომელთა დაცვაც კანონით მოეთხოვება ლიცენზიის მფლობელს ლიცენზიით განსაზღვრული სამეწარმეო საქმიანობის განხორციელებისას; ს) სანებართვო პირობები – კანონით ან კანონის საფუძველზე ადგილობრივი თვითმმართველობის (მმართველობის) წარმომადგენლობითი ორგანოს გადაწყვეტილებით დადგენილი მოთხოვნებისა და ინფორმაციის ამომწურავი ნუსხა, რომელთაც უნდა აკმაყოფილებდეს ნებართვის მაძიებელი ნებართვის მისაღებად, აგრეთვე წესების, ნორმებისა და მოთხოვნების ერთობლიობა, რომელთა დაცვაც კანონით მოეთხოვება ნებართვის მფლობელს ნებართვით განსაზღვრული საქმიანობის განხორციელებისას; ტ) სათბობ-ენერგეტიკული სისტემა – სათბობ-ენერგეტიკული რესურსების, ანუ ენერგიაშემცველების მოპოვების, გადამუშავების, ტრანსპორტირების, გადაცემისა და განაწილებისათვის საჭირო მოწყობილობებისა და ნაგებობების ერთობლიობა.
სამეწარმეო საქმიანობის ლიცენზიისა და ნებართვის გაცემის საფუძვლების შესახებ
Article 2. ტერმინთა განმარტება
Consolidation №19 Verified against the current consolidation · 24 Jun 2005
