LegalGE
ლიანა ზაგაშვილი არის იურისტი საქართველოდან, რომელმაც 2020 წელს დაასრულა ბაკალავრიატი ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 2022 წელს მას მიენიჭა მაგისტრის აკადემიური ხარისხი სულხან-საბა ორბელიანის უნივერსიტეტში და ამავე უნივერსიტეტში 2023 წლიდან განაგრძო სადოქტორო საფეხურზე სწავლება. მისი გამოცდილება აერთიაბებს, როგორც კერძო სექტორში, ასევე საჯარო დაწესებულებიდან მიღებულ ცოდნას. დასაქმებულია პერსონალურ მონაცემთა დაცვის ოფიცრის პოზიციაზე სხვადასხვა დაწესებულებებში და 2020 წლიდან იკავებს უმაღლესს საგანმანათლებლო დაწესებულებების აკრედიტაციისა და ავტორიზაციის ექსპერტის პოზიციას. მისი კვლევის სფერო წარმოადგენს ხელოვნურ ინტელექტსა და საავტორო უფლებების დაცვას ლიტერატურული ნაწარმოების ფარგლებში.
6 სტატია • 4 კატეგორია




<h3>პერსონალური მონაცემების დაცვა ბიზნესისთვის საქართველოში: რა უნდა გაითვალისწინოს კომპანიამ 2026 წელს</h3> <p>შესავალი: რა შეიცვალა 2026 წლის 2 მარტს? 2026 წლის 2 მარტიდან პერსონალურ მონაცემთა დაცვის სამსახური გაუქმდა და მისი ფუნქციები - ზედამხედველობა, შემოწმებები, ინციდენტების განხილვა, სუბიექტების განცხადებების მიღება - სახელმწიფო აუდიტის სამსახურს გადაეცა. ეს ცვლილება ღია კითხვებს ბადებს. პერსონალურ მონაცემთა დაცვის სამსახური სპეციალიზებული, ცალ-ცალკე ჩამოყალიბებული ინსტიტუცია იყო, ხოლო სახელწიფო აუდიტის სამსახურის ძირითადიმანდატი სახელმწიფო ფინანსების კონტროლია. ახალი სტრუქტურის სპეციალიზებული კომპეტენციადა სიჩქარე ჯერ კიდევ გამოსაცდელია. ბიზნესმა და სამოქალაქო სექტორმა ამ განვითარებასყურადღებით უნდა ადევნოს თვალი. რა არ შეიცვალა: კანონის მოთხოვნები - ვალდებულებები, ჯარიმები, სუბიექტების უფლებები - სრულ ძალაშია. ოფიციალური საკონტაქტო: სახელმწიფო აუდიტის სამსახური - sao.ge</p> <h3>ნაწილი I: ვის ეხება კანონი?</h3> <p>კანონი “პერსონალურ მონაცემთა დაცვის შესახებ” ვრცელდება ყველა პირსა თუ ორგანიზაციაზე, რომელიც საქართველოს ტერიტორიაზე ავტომატური ან ნახევრად ავტომატური საშუალებებითამუშავებს მონაცემებს; ან საქართველოს ფარგლებს გარეთ არის დაფუძნებული, მაგრამ საქართველოში არსებულიტექნიკური საშუალებებით ამუშავებს ადგილობრივ მონაცემებს. ეს ნიშნავს, რომ კანონი ეხება: ყველა კომპანიას, დაწესებულებას, სადაც მიმდინარეობს ადამიანის პერსონალური მონაცემების დამუშავება. ვიდეო, აუდიომონიტორინგი . გამონაკლისი: ფიზიკური პირის სრულიად პირადი და საოჯახო საქმიანობა, რომელსაც სამეწარმეოან პროფესიულ საქმიანობასთან კავშირი არ აქვს. ამასთან, კანონის მოქმედება არ ვრცელდება იურიდიული პირის პერსონალური მონაცემების დამუშავებაზე. კანონის ორიენტირი არის ფიზიკური პირის პერსონალური მონაცემები.</p>

<h2>1. შეიძლება თუ არა ხელოვნური ინტელექტი, როგორიცაა ChatGPT, ჩაითვალოს ნაწარმოების ავტორად საქართველოს კანონმდებლობის მიხედვით?</h2> <p>არა, საავტორო და მომიჯნავე უფლებების შესახებ საქართველოს კანონის თანახმად, საავტორო უფლება ეკუთვნის მხოლოდ ფიზიკურ პირს (ადამიანს), რომლის ინტელექტუალურ-შემოქმედებითმა საქმიანობამ შექმნა ნაწარმოები. ხელოვნური ინტელექტის სისტემები არ შეიძლება იყვნენ ავტორები, ამიტომ ხელოვნური ინტელექტის მიერ გენერირებულ კონტენტს არ აქვს ადამიანის ნაწარმოებებისთვის მინიჭებული ავტომატური საავტორო უფლებების დაცვა.</p> <h2>2. ვის ეკუთვნის ChatGPT-ის მიერ გენერირებული შედეგები და შემიძლია თუ არა მისი კომერციულად გამოყენება?</h2> <p>OpenAI-ის გამოყენების პირობების თანახმად, გენერირებული შედეგები ეკუთვნის მომხმარებელს (დათქმებით, როგორიცაა OpenAI-ის უფლება გამოიყენოს მონაცემები მოდელის გასაუმჯობესებლად). კომერციული გამოყენება დაშვებულია, თუ დაიცავთ პლატფორმის წესებს, მაგრამ შესაძლოა მაინც არსებობდეს ისეთი სამართლებრივი რისკები, როგორიცაა პლაგიატი ან ორიგინალურობის ნაკლებობა.</p> <h2>3. რა არის ძირითადი სამართლებრივი რისკები ხელოვნური ინტელექტის მიერ გენერირებული კონტენტის გამოყენებისას?</h2> <p>ძირითადი რისკებია ორიგინალურობის ნაკლებობა, რაც იწვევს პლაგიატს ან საავტორო უფლებების დარღვევას (თუ დაფუძნებულია დაცულ ნაწარმოებებზე), კლიენტების მხრიდან ავტორობასთან დაკავშირებული პოტენციური დავები და განვითარებადი საერთაშორისო პრაქტიკა (მაგ., აშშ-ის საავტორო უფლებების ოფისი მოითხოვს მნიშვნელოვან ადამიანურ წვლილს დაცვისთვის). თითოეული ნამუშევარი საჭიროებს ინდივიდუალურ ანალიზს.</p>

The involvement of Artificial Intelligence (AI) can transcend the outcomes predetermined by a user; consequently, AI itself could be perceived as an author, given that modern AI possesses the capability to create works without human intervention. This theory is quite provocative, as it directly contradicts the standard definition of authorship, according to which an author is a natural person through whose intellectual-creative activity a work is produced. It is important to note that the primary-and perhaps only-advantage of machine authorship is that it aligns with the core logic of intellectual property rights, which dictates that the creator is the author.