1.სარეგისტრაციო წარმოების ვადის განმავლობაში რეგისტრატორი იღებს გადაწყვეტილებას რეგისტრაციის განხორციელებაზე უარის თქმის თაობაზე, თუ: ა) დადგენილია არსებითი წინააღმდეგობის არსებობა სარეგისტრაციოდ წარდგენილ უფლებასა და საჯარო რეესტრში უკვე რეგისტრირებულ უფლებრივ მდგომარეობას შორის, რაც შეუძლებელს ხდის რეგისტრაციას; ბ) სარეგისტრაციოდ წარდგენილი უფლება არ ექვემდებარება საჯარო რეესტრში რეგისტრაციას; გ) სარეგისტრაციოდ წარდგენილ უძრავ ნივთზე უფლების დამადასტურებელი საბუთი ბათილად, ძალადაკარგულად ან არარად არის ცნობილი; დ) უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტი მიღებულია (გამოცემულია) ან დამოწმებულია არაუფლებამოსილი ორგანოს ან თანამდებობის პირის მიერ.
2.სარეგისტრაციო წარმოების შეწყვეტის შემთხვევაში გადახდილი სარეგისტრაციო მომსახურების საფასური დაბრუნებას არ ექვემდებარება, უფლების რეგისტრაციის მიზნით წარდგენილი დოკუმენტაცია რჩება საჯარო რეესტრში.
3.განცხადება იმ საკითხთან დაკავშირებით, რომლის თაობაზეც არსებობს რეგისტრატორის მიერ მიღებული გადაწყვეტილება რეგისტრაციის განხორციელებაზე უარის თქმის შესახებ, შეიძლება ხელახლა წარდგენილ იქნეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ფაქტობრივი ან სამართლებრივი მდგომარეობა, რომელიც საფუძვლად დაედო სარეგისტრაციო წარმოებაზე უარის თქმას, შეიცვალა დაინტერესებული პირის სასარგებლოდ.