მუხლი 103. საბაჟო საწყობის სახეები, საბაჟო საწყობის მფლობელი და მომთავსებელი

1. საბაჟო საწყობი არის საბაჟო კონტროლის ზონა, სადაც საქართველოს საბაჟო კანონმდებლობით დადგენილი წესების შესაბამისად შეიძლება მოთავსდეს საქონელი და რომლის საქმიანობისათვის სავალდებულოა შესაბამისი ორგანოს მიერ გაცემული საბაჟო საწყობის საქმიანობის ნებართვა.

2. საბაჟო საწყობი შეიძლება იყოს ღია ან დახურული. საბაჟო საწყობი: ა) ღიაა, სადაც შესაძლებელია ნებისმიერი პირის: ა.ა) საქონლის შენახვა, რომელიც მოქცეულია საბაჟო საწყობში საქონლის შენახვის საბაჟო რეჟიმში; ა.ბ) საქონლის დროებით შენახვა, რომლის მიმართაც განსაზღვრულია ან არ არის განსაზღვრული საბაჟო დამუშავების ოპერაცია; ა.გ) იმ საქონლის ან/და სატრანსპორტო საშუალების დროებით გაჩერება, რომელიც იმყოფება საბაჟო კონტროლის ქვეშ; ბ) დახურულია, სადაც შესაძლებელია მხოლოდ საბაჟო საწყობის საქმიანობის ნებართვის მფლობელის ან მხოლოდ ერთი პირის: ბ.ა) საქონლის შენახვა, რომელიც მოქცეულია საბაჟო საწყობში საქონლის შენახვის საბაჟო რეჟიმში; ბ.ბ) საქონლის დროებით შენახვა, რომლის მიმართაც განსაზღვრულია ან არ არის განსაზღვრული საბაჟო დამუშავების ოპერაცია; ბ.გ) იმ საქონლის ან/და სატრანსპორტო საშუალების დროებით გაჩერება, რომელიც იმყოფება საბაჟო კონტროლის ქვეშ.

3. საბაჟო საწყობის მფლობელი შეიძლება იყოს საქართველოს საწარმო, მუდმივი დაწესებულება ან ინდივიდუალური საწარმო ან/და შემოსავლების სამსახური.

4. მომთავსებელი არის პირი, რომელიც საქონელს ინახავს საბაჟო საწყობში და რომელსაც დაეკისრა შესაბამისი ვალდებულებები, ან რომელსაც გადაეცა შესაბამისი დეკლარირების განმახორციელებელი პირის უფლებები და ვალდებულებები. საქართველოს 2006 წლის 29 დეკემბრის კანონი №4256 - სსმ I, №51, 31.12.2006წ., მუხ. 450 საქართველოს 2008 წლის 26 დეკემბრის კანონი №872 - სსმ I, №41, 30.12. 2008წ., მუხ.307