1.დაევალოს საქართველოს პარლამენტის საკონსტიტუციო, იურიდიულ საკითხთა და კანონიერების კომიტეტს ამ კანონის ამოქმედებამდე მოამზადოს და პარლამენტს განსახილველად წარუდგინოს ამ კანონის 21-ე მუხლის შესაბამისი დამატება ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსში.
2.ამ კანონის ამოქმედებიდან 1 წლის განმავლობაში ამ კანონის 22-ე მუხლით დადგენილი 10%-იანი შენატანი განისაზღვროს 5%-ით.
3.(ამოღებულია).
4.მზღვეველის მიერ ავტომოტოტრანსპორტის ექსპლუატაციის შედეგად დაზარალებულის ქონებისათვის მიყენებული ზიანის ანაზღაურების საკითხი განხორციელდეს ამ კანონში შესაბამისი ცვლილებებისა და დამატებების შეტანის შესახებ კანონის ამოქმედების შემდეგ.
5.2004 წლის 13 სექტემბრიდან 2013 წლის 1 იანვრამდე ამ კანონის მოქმედება გავრცელდეს მხოლოდ იმ ავტომოტოტრანსპორტის მფლობელთა სამოქალაქო პასუხისმგებლობის სავალდებულო დაზღვევასთან დაკავშირებულ ურთიერთობებზე: ა) რომლებითაც ხორციელდება „საავტომობილო ტრანსპორტის შესახებ“ საქართველოს კანონის პირველი მუხლის მე-11, მე-18 და მე-19 პუნქტებით გათვალისწინებული გადაყვანა/გადაზიდვა, აგრეთვე იმავე კანონის პირველი მუხლის მე-20 პუნქტით გათვალისწინებული სახიფათო ტვირთის გადაზიდვა; ბ) რომელთაც 3 ტონა და მეტი ტვირთამწეობა აქვთ.
6.დაზღვევა შეიძლება განხორციელდეს ნებაყოფლობითი დაზღვევის ფორმით, გარდა ამ მუხლის მე-5 პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.
7.2004 წლის 13 სექტემბრამდე იმ ავტომოტოტრანსპორტის მფლობელთა სამოქალაქო პასუხისმგებლობის დაზღვევის თაობაზე დადებული ხელშეკრულებები, რომლებიც განკუთვნილი არ არის სამგზავრო გადაყვანისათვის, ძალას ინარჩუნებენ მხოლოდ ხელშეკრულებით განსაზღვრული ვადით.
8.ამ მუხლის მე-6 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, თუ ავტომოტოტრანსპორტის მფლობელთა სამოქალაქო პასუხისმგებლობის დაზღვევა ხორციელდება ნებაყოფლობითი დაზღვევის ფორმით, დაზღვევის ხელშეკრულების მიმართ გამოიყენება ამ კანონის ნორმები, გარდა ამ კანონის მე-3 მუხლის პირველი პუნქტის, მე-6 მუხლის მე-2 პუნქტის და მე-9 მუხლისა.
9.2004 წლის 13 სექტემბრიდან 2013 წლის 1 იანვრამდე ამ კანონის 22-ე მუხლის მე-2 პუნქტის: ა) „ა“ ქვეპუნქტის მოქმედება შეჩერდეს; ბ) „ბ“ ქვეპუნქტის მოქმედება გავრცელდეს მხოლოდ იმ დაუზღვეველი ავტომოტოტრანსპორტით გამოწვეული ზიანის ანაზღაურებაზე, რომელიც ამ მუხლის მე-5 პუნქტის შესაბამისად ექვემდებარება სავალდებულო დაზღვევას. სხვა შემთხვევაში ზიანის ანაზღაურება ხორციელდება საქართველოს სამოქალაქო კოდექსით დადგენილი წესით. საქართველოს 1999 წლის 25 ივნის ის კანონი № 2193 - სსმ I, № 29 ( 36 ), 1 0 .0 7 .1999 წ., მუხ.1 54 საქართველოს 2003 წლის 26 აგვისტო ს კანონი № 3059 - სსმ I, № 29 , 1 8 .0 9 . 2003 წ., მუხ. 219 საქართველოს 2004 წლის 26 ოქტომბრი ს კანონი № 512 - სსმ I, № 32 , 1 0 .
11.2004 წ., მუხ. 149 საქართველოს 2006 წლის 29 დეკემბრი ს კანონი № 4222 - სსმ I, № 2 , 04 .0 1 . 2007 წ., მუხ. 28 საქართველოს 2008 წლის 26 დეკემბრი ს კანონი №891 - სსმ I, №41, 30.12. 200 8 წ., მუხ.344 თავი III დასკვნითი დებულებები
