რა ითვლება ამ დარღვევად და ვის ეხება
საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 167-ე მუხლი არ სჯის იარაღის ფლობას — ის სჯის ერთ კონკრეტულ მოქმედებას, სროლას იმ ადგილას, სადაც ის დაუშვებელია. მუხლი პირდაპირ ასახელებს ოთხი სახის იარაღს: ცეცხლსასროლ იარაღს, გაზის (აირის) იარაღს, ხმოვან (აკუსტიკურ) იარაღსა და სასიგნალო იარაღს. სწორედ ეს ჩამონათვალი აღმოჩნდება ხოლმე მოულოდნელი: ის, რომ იარაღი საბრძოლო ვაზნით არ ისვრის, არამედ ხმოვან ან სასიგნალო ვაზნას იყენებს, თავისთავად ამ მუხლის მოქმედების ფარგლებიდან არ გამოგიყვანთ.
დარღვევის სამი ფორმა არსებობს და თითოეული დამოუკიდებლად საკმარისია პასუხისმგებლობისთვის. პირველი — სროლა დასახლებულ პუნქტში. მეორე — სროლა საამისოდ გამოუყოფელ ადგილას. მესამე — სროლა საამისოდ გამოყოფილ ადგილას, მაგრამ დადგენილი წესის დარღვევით. ბოლო ფორმა ყველაზე ხშირად უგულებელყოფილია: ლეგალური სასროლეთი სწორედ „საამისოდ გამოყოფილი ადგილია“, თუმცა იქ განხორციელებული გასროლაც ამავე მუხლში ხვდება, თუ იმ ადგილზე მოქმედი წესი დაირღვა.