რას აწესრიგებს 181 მუხლი — და რას არა
საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 181 მუხლი ცეცხლსასროლი იარაღისა და საბრძოლო მასალის შენახვის, გადატანა-გადაზიდვისა და გადაგზავნის წესის დარღვევას ეხება. მუხლის ტექსტში მთავარი დეტალი ხშირად შეუმჩნეველი რჩება: პირველი და მე-2 ნაწილი პირდაპირ ნებართვის მქონე პირზეა ჩამოყალიბებული. ანუ ეს ნორმები იმ ადამიანებს ეხება, რომლებსაც შესაბამისი ნებართვა აქვთ და სადავო მხოლოდ ისაა, დაიცვეს თუ არა წესი.
იარაღის სხვა კატეგორიებს კოდექსში ცალკე მუხლები ეხება და მათ საკუთარი სახდელები აქვთ. თუ არ ხართ დარწმუნებული, რომელი ნორმაა თქვენს საქმეში გამოყენებული, ჯერ ეს გადაამოწმეთ:
- ცივი იარაღის ტარება საზოგადოებრივ ადგილას — 181¹ მუხლი;
- ხმოვანი (აკუსტიკური) იარაღი — 181³ მუხლი;
- კაჟიანი, ფითილიანი, კაფსულიანი ცეცხლსასროლი იარაღი — 181⁴ მუხლი;
- გაზის (აირის) იარაღი — 181⁵ მუხლი;
- გაზის აეროზოლური ან ელექტროშოკური მოწყობილობა — 181⁷ მუხლი.
ნებართვის მფლობელის დარღვევა — პირველი და მე-2 ნაწილი
მუხლის ორი პირველი ნაწილი განსხვავებულ სიტუაციებს და განსხვავებულ სახდელებს ითვალისწინებს:
- პირველი ნაწილი — ცეცხლსასროლი იარაღის შენახვის ნებართვის მქონე პირის მიერ იარაღის ან საბრძოლო მასალის შენახვის წესის დარღვევა — გაფრთხილება ან ჯარიმა 200-დან 400 ლარამდე;
- მე-2 ნაწილი — გადატანა-გადაზიდვის ან გადაგზავნის ნებართვის მქონე პირის მიერ შესაბამისი წესის დარღვევა, ან სამოქალაქო ცეცხლსასროლი იარაღის ტარების ნებართვის მქონე პირის მიერ ტარების წესის დარღვევა დასახლებულ პუნქტში ან/და მის მიმდებარე ტერიტორიაზე 500 მეტრის რადიუსში — ჯარიმა 500 ლარის ოდენობით.
პირველი ნაწილი ერთადერთია ამ მუხლში, სადაც კანონი გაფრთხილებას ჯარიმის ალტერნატივად ასახელებს. მე-2 ნაწილი კი პირიქით — ერთ კონკრეტულ თანხას ასახელებს, სამაგიეროდ ტარების ფორმას ტერიტორიულ პირობას უყენებს: 500 მეტრიანი რადიუსი გაზომვადი სიდიდეა და საქმის ფაქტობრივი ნაწილია.
მე-3 ნაწილი ცალკე დგას, რადგან სწორედ ის ცვლის საქმის ხასიათს:
- პირველი ან მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული დარღვევის განმეორებით ჩადენა იმ პირის მიერ, რომელსაც 1 წლის განმავლობაში შეეფარდა ადმინისტრაციული სახდელი იმავე სამართალდარღვევის ჩადენისთვის — ჯარიმა 2 000 ლარის ოდენობით, იარაღისა და საბრძოლო მასალის კონფისკაციით.
ორ პირობას მიაქციეთ ყურადღება. პირველი — კანონი ერთწლიან ვადას პირდაპირ ასახელებს, ამიტომ წინა სახდელის თარიღი საქმის ფაქტობრივი გარემოებაა. მეორე — მე-3 ნაწილი „იმავე სამართალდარღვევაზე“ საუბრობს, ანუ მნიშვნელოვანია არა მხოლოდ ის, რომ სახდელი იყო, არამედ ისიც, რომ ის ამავე ქმედებას ეხებოდა. კონფისკაცია 181 მუხლში სწორედ და მხოლოდ ამ ნაწილში არის ნახსენები.

