სასაქონლო ნიშნის მართლსაწინააღმდეგო გამოყენება – მუხლი 196
სხვისი სასაქონლო ნიშნის, საქონლის ადგილწარმოშობის დასახელების ან გეოგრაფიული აღნიშვნის უკანონო გამოყენება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის მუხლი 196-ით არის აწესრიგებული. ეს ნორმა ბიზნესისთვის ორმხრივად მნიშვნელოვანია: ის ერთდროულად იცავს უფლების მფლობელს და განსაზღვრავს საზღვარს, რომლის გადაცდენაც მეწარმეს სისხლისსამართლებრივ პასუხისმგებლობამდე მიჰყავს. თუ თქვენ წინააღმდეგ ასეთი ბრალდებაა აღძრული, ან თქვენი ნიშანი გამოიყენება უკანონოდ, მნიშვნელოვანია ზუსტად იცოდეთ, რას მოითხოვს კანონი – განსაკუთრებით მაშინ, როცა დანაშაული მხოლოდ განსაზღვრული ოდენობისა და ზიანის პირობით არსებობს.
შემადგენლობა – როდის ხდება ქმედება დანაშაული
მუხლის პირველი ნაწილით დასჯადია დიდი ოდენობით სხვისი სასაქონლო (მომსახურების) ნიშნის, საქონლის ადგილწარმოშობის დასახელების ან გეოგრაფიული აღნიშვნის უკანონო დამზადება ან მათი სხვაგვარი უკანონო გამოყენება, აგრეთვე სხვისი ნიშნით ან რეგისტრირებული საფირმო სახელწოდებით უკანონოდ ნიშანდებული (მარკირებული) საქონლის წარმოება ან სამოქალაქო ბრუნვაში შეტანა – იმ პირობით, რომ ამან მნიშვნელოვანი ზიანი გამოიწვია. შენიშვნიდან ნათელია, რომ უკანონო დამზადება დიდი ოდენობით ჩაითვლება, როდესაც ნიშნების საერთო რაოდენობა აღემატება 1000 ცალს, ხოლო ზიანი მნიშვნელოვანია, თუ ნიშანდებული საქონლის ღირებულება აღემატება 5000 ლარს. ეს ორი ზღვარი – ოდენობა და ზიანი – საქმის კვალიფიკაციის საფუძველია, და მათი დადგენა დოკუმენტურად უნდა მოხდეს. პრაქტიკულად ეს ნიშნავს, რომ საქმეში ცალკე უნდა იყოს ნაჩვენები, რამდენი ერთეული იყო ჩართული ბრუნვაში, რა ღირებულება ჰქონდა ამ საქონელს და რომელი მეთოდიკით გამოითვალა ეს ღირებულება. ზღვართან მდგომ საქმეებში – როცა ოდენობა ან ღირებულება საზღვარს ახლოსაა – ყოველი დეტალი გადამწყვეტია: საქონლის აღწერის სისრულე, შეფასების სისწორე და ის, რომელი პარტია რომელ პერიოდს ეკუთვნის. თუ რომელიმე ამ ელემენტთაგანი დაუდასტურებელია, დიდი ოდენობის ან მნიშვნელოვანი ზიანის ნიშანი არ არსებობს, და ეს პირდაპირ იწვევს დანაშაულის შემადგენლობის არარსებობას.

