თვითმკვლელობამდე მიყვანის შემადგენლობა
საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის მე-115 მუხლი იცავს ადამიანის სიცოცხლეს არა მხოლოდ უშუალო ფიზიკური ხელყოფისგან, არამედ ფსიქოლოგიური ზეწოლისგანაც: დანაშაულად ითვლება მსხვერპლამდე ან მისი თვითმკვლელობის ცდამდე მიყვანა, რომელიც განხორციელებულია მუქარით, სასტიკი მოპყრობით ანდა მისი პატივის ან ღირსების სისტემატური დამცირებით. ამ შემადგენლობის თავისებურება ის არის, რომ სიკვდილის უშუალო მიზეზს თავად მსხვერპლის ქმედება წარმოადგენს, ხოლო სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობა იმ პირს ეკისრება, ვინც ამ გადაწყვეტილებამდე მიიყვანა. კანონი განსაზღვრავს სამ ხერხს, რომლითაც შეიძლება ეს დანაშაული ჩაიდინოს: მუქარა, სასტიკი მოპყრობა და პატივისა თუ ღირსების სისტემატური დამცირება. სისტემატურობა მნიშვნელოვანი ელემენტია: ცალკეული, ერთჯერადი უსამართლო ქცევა სხვა ნორმებით ფასდება, მაგრამ დამცირების მუდმივი, განმეორებადი ხასიათი სწორედ ამ მუხლით განისაზღვრება. მსხვერპლის ქმედებამდე მიყვანა აუცილებლად მიზეზობრივ კავშირს მოითხოვს — ზეწოლა და შედეგი ერთად უნდა იქნას წარმოდგენილი, წინააღმდეგ შემთხვევაში ბრალდება ვერ დგას. დანაშაული დასრულებულად ითვლება როგორც თვითმკვლელობის, ისე მისი ცდის შედეგად. ამ ნორმის დამცავი ობიექტი სიცოცხლეა, თუმცა ხელყოფა აქ არა პირდაპირ, ფიზიკური ზემოქმედებით, არამედ ფსიქიკური წნეხით ხდება — სწორედ ამიტომ ასეთი საქმის გამოძიება მეტ დროსა და სიზუსტეს ითხოვს.
პირველი ნაწილის სასჯელი
მე-115 მუხლის პირველი ნაწილით დანაშაული ისჯება თავისუფლების აღკვეთით ვადით ორიდან ოთხ წლამდე, იარაღთან დაკავშირებული უფლებების შეზღუდვით ან უამისოდ. ეს ნიშნავს, რომ სასამართლოს უფლება აქვს, ძირითად სასჯელს დაამატოს იარაღთან დაკავშირებული უფლებების შეზღუდვა, თუმცა ასეთი დამატებითი გადაწყვეტილება აუცილებელი არ არის — კანონი ორივე შესაძლებლობას ითვალისწინებს. დამატებითი სასჯელის არსი ის არის, რომ პირს გარკვეული ხნით ეზღუდება უფლება იარაღთან დაკავშირებულ სფეროებში, რაც დამატებით პრევენციულ ზემოქმედებას უზრუნველყოფს.
დამაქცივებელი ნიშნები და მათი მნიშვნელობა
მეორე ნაწილი განსაზღვრავს ორ დამაქცივებელ ნიშანს. პირველი — ქალისა და მამაკაცის თანასწორობის შეუწყნარებლობის გამო ჩადენა: როდესაც მსხვერპლის მიმართ ზეწოლა სქესობრივი ნიშნით დისკრიმინაციული დამოკიდებულების გამოხატულებაა. მეორე — არაერთგზის ჩადენა: როდესაც პირი ამავე დანაშაულს მეორედ ჩადის. ორივე შემთხვევაში ქმედება ისჯება თავისუფლების აღკვეთით ვადით სამიდან ექვს წლამდე, იარაღთან დაკავშირებული უფლებების შეზღუდვით ან უამისოდ. დამაქცივებელი ნიშნების დადგენა პირდაპირ აისახება სასჯელის საზღვრებზე, ამიტომ ბრალდების მხარეს ხშირად უჭირს ამ ნიშნების დასაბუთება, დაცვას კი შესაძლებლობა აქვს გაასაჩივროს ზედმეტი კვალიფიკაცია. არაერთგზისობის დადგენისას მნიშვნელოვანია წინა დანაშაულის კვალი — საქმის მასალები და გამოძიების ისტორია ზუსტად უნდა იყოს შესწავლილი, რადგან ეს ნიშანი სასჯელის ზედა საზღვარს ამაღლებს.

