აქტივების კონფისკაცია საქართველოში აღსრულების სტადიაში „სააღსრულებო წარმოებათა შესახებ“ საქართველოს კანონით ხორციელდება. კონფისკაცია, როგორც სანქცია, სისხლის სამართლის ან ადმინისტრაციული სამართლის სასამართლოს მიერ გამოიყენება; აღსრულების კანონი კი განსაზღვრავს, რომელი განაჩენები არის აღსრულების ქვემდებარე და როგორ ხდება ქონების ჩამორთმევის ფაქტობრივი განხორციელება — ყადაღა, აღწერა და რეალიზაცია. ქვემოთ ვხსნით ამ მექანიზმს კანონის მე-2, 40-ე, 44-ე, 45-ე და 49-ე მუხლების მიხედვით.
რომელი გადაწყვეტილებები აღისრულება კონფისკაციის შესახებ
მე-2 მუხლის „ბ" ქვეპუნქტით აღსრულების ქვემდებარეა სისხლის სამართლის საქმეზე კანონიერ ძალაში შესული გამამტყუნებელი სასამართლოს განაჩენი ფიზიკური პირისთვის ან/და იურიდიული პირისთვის სასჯელის სახით ჯარიმის დაკისრების ან/და ქონების ჩამორთმევის შესახებ. ამავე მუხლის „ბ1" ქვეპუნქტი კრძალავს სისხლის სამართლის საქმეზე კანონიერ ძალაში შესულ გამამტყუნებელ განაჩენს დაზარალებულის კომპენსაციის გადახდის ვალდებულების დაკისრების შესახებ.
ადმინისტრაციული ხაზით „დ" ქვეპუნქტით აღსრულებას ექვემდებარება ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის საქმეზე კანონიერ ძალაში შესული სასამართლო დადგენილება ქონებრივი გადახდევინებისა და ადმინისტრაციული სახდელის სახით ჯარიმის დაკისრების ნაწილში. ასე რომ, კანონი განასხვავებს სისხლისსამართლებრივ ჩამორთმევას, დაზარალებულისთვის კომპენსაციასა და ადმინისტრაციულ ქონებრივ სანქციას, მაგრამ აღსრულების მექანიზმი ყველასთვის საერთოა. აღსრულების ქვემდებარე აქტებს შორის არის აგრეთვე სანოტარო აქტი, გირავნობის მოწმობა, არბიტრაჟის გადაწყვეტილება, უცხო ქვეყნის სასამართლოს გადაწყვეტილება და ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს საქართველოსთვის სავალდებულო გადაწყვეტილება.