საჯარო შეკრების უფლება — კონსტიტუციური საფუძველი და კანონის არსი
საჯაროდ შეკრების უფლება საქართველოს კონსტიტუციით აღიარებული ფუნდამენტური უფლებაა: პირებს უფლება აქვთ, წინასწარი ნებართვის გარეშე შეიკრიბონ საჯაროდ და უიარაღოდ, როგორც ჭერქვეთ, ისე გარეთ. კანონი „შეკრებებისა და მანიფესტაციების შესახებ“ ამ უფლების განხორციელებას აწესრიგებს და ადგენს, რომ უფლება არ ვრცელდება თავდაცვის ძალების ან სახელმწიფო და საზოგადოებრივი უსაფრთხოების დაცვაზე პასუხისმგებელი ორგანოს შემადგენლობაში მყოფ პირებზე — კანონი დეტალურად აჩამოსახავს ამ ორგანოთა ჩამონათვალს, პროკურატურის მუშაკიდან და პოლიციელიდან დაწყებული, სპეციალური სამსახურების მოსამსახურეებით დამთავრებული.
ეს გვერდი შეკრებისა და მანიფესტაციის უფლებას აღწერს სწორედ უფლებისა და მისი შეზღუდვების კუთხით: რა არის შეკრება და მანიფესტაცია, როგორი უნდა იყოს უფლების შეზღუდვა კანონიერი, სად და როგორ შეიძლება ღონისძიების აკრძალვა ან შეზღუდვა, რა ეკრძალებათ მონაწილეებს და როგორ შეიძლება ხელისუფლების გადაწყვეტილების გასაჩივრება. ორგანიზების პროცედურული დეტალები — გაფრთხილების წესი და ვადები — ცალკე თემაა და ჩვენს სხვა გვერდზეა განხილული.