აზარტული კლუბის ცნებითი საფუძველი
აზარტული კლუბი სათამაშო ბიზნესის ცალკე, სპეციალიზებული ფორმაა და მისი გაგება ორი ცნებიდან იწყება. კანონის მუხლი 3 განსაზღვრავს კლუბის მაგიდას — სპეციალურად მოწყობილ მაგიდას, რომელზედაც მოთამაშეებს შორის თამაშობა მიმდინარეობს ბანქოს მეშვეობით; თამაშობაში ბანქოს დაარიგებს აზარტული თამაშობის ორგანიზატორის წარმომადგენელიც შეიძლება. აზარტული კლუბი კი არის სპეციალურად მოწყობილი შენობა ან მისი ნაწილი, სადაც თამაშობის ორგანიზატორი კლუბის მაგიდის ან მაგიდების მეშვეობით ბანქოთი თამაშობებს ახორციელებს — პოკერის კლუბის კლასიკური ფორმატი ზუსტად ამ განსაზღვრებაში ჯდება.
იმავე მუხლშია აზარტული ტურნირის ცნებაც: თამაშობა, რომელსაც ატარებს სამორინის ან/და აზარტული კლუბის მოწყობის ნებართვის მფლობელი კლუბის მაგიდის მეშვეობით. აქ ერთი მნიშვნელოვანი შეზღუდვაცაა: თუ სამორინის მოწყობის ნებართვის მფლობელი კლუბის მაგიდას მხოლოდ აზარტული ტურნირისთვის იყენებს და კლუბის მაგიდისთვის დაწესებულ სათამაშო ბიზნესის მოსაკრებელს არ იხდის, მას უფლება არ აქვს ტურნირის ჩატარებიდან შემოსავალი მიიღოს. ტურნირის ორგანიზება დასაშვებია როგორც ნებართვით ორგანიზებულ ობიექტზე, ისე მის გარეთ.
ნებართვის გამონაკლისი რეჟიმი
მუხლი 11 აზარტული კლუბის მოწყობას ნებართვის გაცემას დაქვემდებარებულ საქმიანობათა სიაში ცალკე ქვეპუნქტად შეიტანს, მაგრამ ამავე მუხლის ერთ-ერთი პუნქტი ამ ნებართვას განსაკუთრებულ ჩარჩოში სვამს: აზარტული კლუბის მოწყობის ნებართვა გაიცემა მხოლოდ ქალაქ თბილისის მუნიციპალიტეტში სამორინის ან/და სათამაშო აპარატების სალონის მოწყობის ნებართვის მფლობელზე. ამასთან, აზარტული კლუბი უნდა მოეწყოს სამორინის დარბაზისგან ან/და სათამაშო აპარატების სალონისგან დამოუკიდებლად, ცალკე ობიექტად.
აქედან გამომდინარეობს ორი პრაქტიკული შედეგი. პირველი: პოკერის კლუბის გახსნა შესაძლებელია მხოლოდ იმისთვის, ვინც უკვე ფლობს სამორინის ან სათამაშო აპარატების სალონის ნებართვას — დამოუკიდებელი დამწყები კომპანია ამ ბაზრისთვის პირდაპირ ვერ შევა. მეორე: კლუბის ნებართვა საბაზო ნებართვას არის მიბმული და მისი მოქმედების ვადა იმ ნებართვის დარჩენილი ვადით განისაზღვრება, რომლის საფუძველზეც გაცემულია; საბაზო ნებართვის შეწყვეტა კლუბის ნებართვასაც ანულებს. ზოგადი წესით, ამ მუხლით გათვალისწინებული ნებართვა გაიცემა მხოლოდ საქართველოში რეგისტრირებულ მეწარმეზე, და ნებართვის სხვა პირზე გადაცემაც ამ მუხლით აკრძალულია — სტატუსის ცვლილება მხოლოდ რეესტრის არხით ხდება.