ლატარიის რეჟიმის საერთო კონტური
ლატარია საქართველოში საგანგებო, ექსკლუზიურ სანებართვო რეჟიმში მდებარეობს. კანონის მუხლი 3 განსაზღვრავს: ლატარია ნებაყოფლობითი ჯგუფური ან მასობრივი თამაშობაა, რომლის დროსაც ორგანიზატორი საჯაროდ გამოქვეყნებული, დადგენილი წესისა და პირობების დაცვით ათამაშებს საპრიზო ფონდს; მოგების დამთხვევა წარმოადგენს შემთხვევითობას და არ შეიძლება იყოს სპეციალურად მოწყობილი. ლატარიის ორი სახეა: ტირაჟიანი ლატარია, რომლის ჩატარების პროცესი დაყოფილია ტირაჟებად — ცალკეულ სრულ ციკლებად, ბილეთის დამზადებიდან საპრიზო ფონდის გათამაშების ჩათვლით, და მომენტალური ლატარია, რომლის შედეგიც ადგილზე ირკვევა ბილეთის შემოწმებით ან უშუალოდ ბილეთზე გათამაშებით.
კომერციული თუ საქველმოქმედო დისტინქცია პირდაპირ კანონის ტექსტში არ არის გაწერილი: კანონი ლატარიის ორგანიზატორს ერთადერთად განსაზღვრავს — ესაა ფინანსთა სამინისტროს მიერ ორგანიზებულ ტენდერში გამარჯვებული პირი, რომელიც საქმიანობას ახორციელებს კანონითა და ხელშეკრულებით გათვალისწინებული პირობების შესაბამისად. საქველმოქმედო მიზნების გათვალისწინება შესაძლებელია ხელშეკრულებისა და ტენდერის პირობების დონეზე, და ამ დიფერენციაციის სამართლებრივი ფორმატი სწორედ ამ დოკუმენტებით უნდა იყოს გაწერილი.
ტენდერი და ექსკლუზიური უფლება
მუხლი 6 ადგენს მექანიზმს: საქართველოში ლატარიის ორგანიზებასა და ჩატარებას ახორციელებს ფინანსთა სამინისტროს მიერ ჩატარებულ ტენდერში გამარჯვებული პირი. გამარჯვებულად განისაზღვრება ის პირი, რომელიც დააკმაყოფილებს ტენდერის პირობებს და ექსკლუზიური უფლების მოპოვებისთვის სახელმწიფოს ბიუჯეტში შესთავაზებს ყველაზე მეტი ოდენობის თანხას, მაგრამ არანაკლებ მთავრობის მიერ განსაზღვრული ოდენობისა — მესამე პირის კვლევის გათვალისწინებით. სავალდებულოა სატენდერო დოკუმენტაციაში საბანკო გარანტიების გათვალისწინება, რომელთა ოდენობებსაც მთავრობის დადგენილება განსაზღვრავს.
ექსკლუზიური უფლება ეძლევა ორგანიზატორს 10 წლის ვადით; ეს ვადა ფინანსთა სამინისტროს წინადადების საფუძველზე, მთავრობის გადაწყვეტილებით შესაძლებელია გაგრძელდეს ახალ ტენდერში გამარჯვებულთან ხელშეკრულების გაფორმებამდე. ორგანიზატორი ასევე ყოველკვარტალურად იხდის რეალიზებული ბილეთების ჯამური ღირებულების პროცენტს, რომლის ოდენობაც მთავრობის დადგენილებითაა განსაზღვრული და რომლის გამოთვლის სისწორეც კვარტალური ანგარიშგების საფუძველია, რომლის ოდენობაც მთავრობის დადგენილებითაა განსაზღვრული.


