კიბერსპორტი — ელექტრონული სპორტის გუნდები, მოთამაშეები და ორგანიზატორები — „სპორტის შესახებ“ კანონით სპორტად არ არის აღიარებული: კანონს კიბერსპორტის აღიარების ნორმა არ შეიცავს, და ეს უნდა ითქვას პირდაპირ. ამიტომ მოთამაშის, გუნდისა და ორგანიზატორის გარიგებები ჩვეულებრივი სამოქალაქო ხელშეკრულებებია, და მათ ნარდობის ხელშეკრულების ნორმები აწყობს: შესრულების ცნება, უფლებრივი და ნივთობრივი უნაკლობა, ნაკლის გამო უარი და საზღაურის გადახდის მომენტი. ამ გვერდზე ვხსნით, როგორ მუშაობს ეს ნორმები კიბერსპორტულ გარიგებებში.
შესრულების ცნება — რას ყიდულობს გუნდი
ნარდობის ხელშეკრულებით მენარდე კისრულობს შეასრულოს ხელშეკრულებით გათვალისწინებული სამუშაო, ხოლო შემკვეთი ვალდებულია გადაუხადოს შეთანხმებული საზღაური. კიბერსპორტში „სამუშაო“ არის ხელშეკრულებაში ჩაწერილი ყველაფერი: ვარჯიშები, მატჩებზე გამოსვლა, სტრიმები, სარეკლამო აქტივობები — დელივერაბლების სია რაც უფრო ზუსტია, მით უკეთესად იზომება შესრულება. ხარჯთაღრიცხვის წესიც აქ მოქმედებს: ნარდობასთან დაკავშირებული ხარჯთაღრიცხვის შედგენა არ ანაზღაურდება, თუ შეთანხმებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული — მოწყობილობის, ინტერნეტის ან სამგზავრო ხარჯების ანაზღაურება ხელშეკრულებაში პირდაპირ უნდა დაიწეროს. თუ ნარდობა ითვალისწინებს რაიმე ნაკეთობის დამზადებას და მენარდე მას თავისი მასალით ამზადებს, იგი შემკვეთს გადასცემს საკუთრებას ამ ნაკეთობაზე — კიბერსპორტში ეს კონტენტზე გადაცემას ნიშნავს: ვიდეოები, სატრენინგო მასალები და სხვა შედეგები, რომლებიც მოთამაშემ საკუთარ რესურსზე შექმნა, ხელშეკრულებით გუნდს გადადის. ეს პირობა ხელშეკრულებაში ცალკე უნდა იყოს განმარტებული — რა გადადის, როდის და რომელი უფლებებით.