ცხენოსნობა საქართველოში ცალკე კანონით არ არის რეგულირებული — ცხენის სპორტი იმავე ზოგადი სპორტული ჩარჩოთი მუშაობს, რაც ყველა სხვა სახეობა: მოქალაქის უფლება სპორტულ საქმიანობაზე, ეროვნული ფედერაციის ერთადერთი ხელმძღვანელობა, უმაღლესი მიღწევების სპორტის ინსტიტუტები და სპორტსმენის პროფესიული რეჟიმი. ამ გვერდზე ვხსნით, როგორ ერთად მუშაობს ეს ნორმები ცხენოსნობის კონტექსტში — მხედრისთვის, კლუბისთვის და ფედერაციისთვის.
მოქალაქის უფლება და სპორტული საქმიანობის საწყისი
კანონის მესამე მუხლი საწყისს აწესებს: საქართველოს მოქალაქეს — სპორტსმენს, მწვრთნელს, მსაჯს ან სპორტის სხვა მუშაკს — უფლება აქვს, იმუშაოს სამოყვარულო და პროფესიულ სპორტში როგორც საქართველოში, ისე საზღვარგარეთ, და სახელმწიფო ამ უფლებას შესაბამისი სოციალურ-ეკონომიკური პირობების შექმნით უზრუნველყოფს; სპორტის სფეროში მოღვაწე პენსიონერებს, ობლებს, ხელმოკლე ოჯახებსა და შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირებს სახელმწიფო სათანადო დახმარებასა და შეღავათებს უწევს — ეს გარანტიები ცხენოსნობაში ჩართულ პირებსაც ფარავს. ცხენოსნობაში შემავალი პირები — მხედრები, ტრენერები, მსაჯები — სწორედ ამ გარანტიაზე დგანან. უცხო ქვეყნის მოქალაქე ან მოქალაქეობის არმქონე პირი საქართველოში სპორტულ საქმიანობას ხელშეკრულების ან შეთანხმების საფუძველზე ეწევა, კანონმდებლობით დადგენილი წესით — საერთაშორისო მხედრების მოწვევაც ამ ფორმით ხდება — ხელშეკრულება ან შეთანხმება უცხოელის სპორტული საქმიანობის ერთადერთი კანონიერი საფუძველია. სახელმწიფო სპორტის განვითარებას სოფლადაც უზრუნველყოფს და სპორტული საქმიანობის ან მიღწევების კანონსაწინააღმდეგო მიზნებისთვის გამოყენება დაუშვებელია.