ლეგალიზაცია და აპოსტილი: ორი გზა უცხოური საბუთის აღსაცნობად
უცხოეთში გაცემული დოკუმენტის საქართველოში წარდგენა ხშირად მის გარეგან დამოწმებას საჭიროებს, და კანონი ამისთვის ორ გზას იცნობს. „სამოქალაქო აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მუხლი 3 განმარტავს ორივე ცნებას: ლეგალიზაცია არის სათანადო უფლებამოსილების მქონე სახელმწიფო ორგანოს მიერ საბუთზე არსებული ხელმოწერის ნამდვილობის, ხელმომწერი პირის უფლებამოსილების, ბეჭდის ან შტამპის ავთენტიკურობის დადასტურება; აპოსტილით დამოწმება კი იგივე დადასტურებაა, მაგრამ გამარტივებული წესით — „უცხოეთის ოფიციალური დოკუმენტების ლეგალიზაციის მოთხოვნის გაუქმების შესახებ“ ჰააგის 1961 წლის 5 ოქტომბრის კონვენციის საფუძველზე.
განსხვავება პრაქტიკულია: აპოსტილი ჰააგის კონვენციის მონაწილე სახელმწიფოებს შორის საბუთის ნამდვილობის ერთიან, გამარტივებულ დამადასტურებელ ფორმას წარმოადგენს, ხოლო ლეგალიზაცია — სრულ, მრავალსაფეხურიან პროცედურას — დაწყებული საბუთის გამცემი ქვეყნის ორგანოებისგან დამთავრებული მიმღები ქვეყნის საგარეო უწყებით. რომელი გზა არის საჭირო თქვენს შემთხვევაში, დგინდება იმით, თუ რომელ სახელმწიფოშია გაცემული საბუთი და რა სამართლებრივი აქტისთვის არის ის საქართველოში საჭირო.