მეუღლესთან დაკავშირებული ბინადრობის ნებართვა საქართველოში ორი სრულიად განსხვავებული სამართლებრივ ბილიკს აერთიანებს: დროებით ყოფნას ბინადრობის ნებართვის მქონე უცხოელის მეუღლის სტატუსით და მუდმივ ცხოვრებას საქართველოს მოქალაქის მეუღლის სტატუსით. ამ ორ მარშრუტს შორის განსხვავება არა ფორმალური, არამედ პრინციპულია — სხვაა ნებართვის სახე, სხვაა ვადები და სხვაა სტაბილურობის ხარისხი. ამ გვერდზე ვხსნით ორივე ბილიკს საქართველოს „უცხოელთა და მოქალაქეობის არმქონე პირთა სამართლებრივი სტატუსის შესახებ" კანონის საფუძველზე, ვადების ჩათვლით, და ვაჩვენებთ, სად არის საზღვარი დროებითსა და მუდმივს შორის.
მეუღლე, როგორც ოჯახის წევრი
ორივე მარშრუტის საწინდარი „ოჯახის წევრის" კანონიერი განმარტებაა. კანონის თანახმად, ოჯახის წევრია უცხოელის ან მოქალაქეობის არმქონე პირის მეუღლე — და ზუსტად ისევე საქართველოს მოქალაქის უცხოელი მეუღლე. ეს ნიშნავს, რომ ქორწინება ორივე მიმართულებით ამუშავებს: ისევე, როგორც უცხოელის მეუღლეს, მოქალაქის მეუღლესაც აქვს ოჯახის წევრის სტატუსი, მხოლოდ სანებართვო შედეგები სხვაგვარია. განმარტება ასევე მოიცავს არასრულწლოვან შვილს და განსაზღვრულ შემთხვევებში მშობელს, მაგრამ ამ გვერდის ფოკუსი სწორედ მეუღლის მარშრუტია.
დროებითი ბინადრობა მეუღლისთვის
ბინადრობის ნებართვის მქონე უცხოელის მეუღლესთვის კანონი დროებით მარშრუტს ითვალისწინებს: ბინადრობის ნებართვა ოჯახის გაერთიანების მიზნით გაიცემა ბინადრობის ნებართვის მქონე უცხოელის ოჯახის წევრებზე. ეს არის ის ბილიკი, რომელიც მეუღლეს ქმრის ან ცოლის — უცხოელი რეზიდენტის — სტატუსზე აყრდნობს საკუთარ ლეგალიზაციას. ამ მარშრუტის ბუნება დროებითია: ნებართვა თანდათან გაგრძელდება იმავე პირობებით, რაც გაცემისას იყო, და მისი საფუძველი მეუღლის სტატუსის გაგრძელებაზეა დამოკიდებული. ამასთან, მარშრუტი განაცხადის განხილვის საერთო წესებში ჯდება: განაცხადს იღებს სააგენტო, დოკუმენტები წარედგინება სახელმწიფო ენაზე, ხოლო უარის შემთხვევაში გადაწყვეტილება კანონმდებლობით დადგენილი წესით გასაჩივრდება. ეს ნიშნავს, რომ ოჯახის გაერთიანება არც ავტომატურია და არც ფორმალური — მას თან ახლავს იმავე ადმინისტრაციული შეფასება, რაც სხვა ნებართვებს.
მუდმივი ცხოვრება მოქალაქის მეუღლისთვის
საქართველოს მოქალაქის უცხოელ მეუღლესთვის კანონი ხარისხით სხვა შედეგს იძლევა: მუდმივი ცხოვრების ნებართვა გაიცემა საქართველოს მოქალაქის მეუღლეზე. ეს ის ნებართვაა, რომელიც მუდმივი ცხოვრების უფლებით გაიცემა და რომელიც დროებითი ნებართვების მიმართ პრინციპულად განსხვავებულ სტატუსს ქმნის. იმავე ნორმით მუდმივი ცხოვრების ნებართვა გაიცემა მოქალაქის არასრულწლოვან შვილზე და საქართველოს არასრულწლოვანი მოქალაქის მშობელზე, აგრეთვე იმ უცხოელზე, რომელიც დროებითი ბინადრობის ნებართვის საფუძველზე საქართველოში ცხოვრობდა ბოლო 10 წლის განმავლობაში — ამ ვადაში არ ითვლება სწავლის ან მკურნალობის მიზნით ცხოვრებისა და დიპლომატიურ წარმომადგენლობებში მუშაობის პერიოდი.