შესავალი: საგადასახადო გირავნობისა და იპოთეკის არსი
საგადასახადო გირავნობითა და იპოთეკით დატვირთული ქონების რეალიზაცია არის სააღსრულებო სამართლის ერთ-ერთი ყველაზე კომპლექსური და სპეციფიკური მიმართულება. როდესაც ფიზიკურ პირს ან კომპანიას წარმოეშობა საგადასახადო დავალიანება (გადაუხდელი გადასახადები) სახელმწიფოს წინაშე, შემოსავლების სამსახურს უფლება აქვს, ვალის უზრუნველსაყოფად მოვალის ქონებას დაადოს საგადასახადო გირავნობა (მოძრავ ქონებაზე) ან საგადასახადო იპოთეკა (უძრავ ქონებაზე). ეს უფლება ავტომატურად წარმოიშობა საგადასახადო ვალდებულების წარმოშობისთანავე და რეგისტრირდება შესაბამის რეესტრში. ასეთი ქონების იძულებითი რეალიზაცია ხორციელდება იმ მიზნით, რომ სახელმწიფო ბიუჯეტმა დაიბრუნოს კუთვნილი თანხები. პრობლემა და სირთულე იმაში მდგომარეობს, რომ ხშირად ერთსა და იმავე ქონებაზე, საგადასახადო ტვირთის გარდა, არსებობს კერძო კრედიტორების (ბანკების, ფიზიკური პირების) ჩვეულებრივი იპოთეკა ან გირავნობა. ამიტომ, ქონების რეალიზაციის პროცესი მოითხოვს რიგითობის დაცვას და კერძო კრედიტორების მხრიდან საკუთარი ინტერესების აქტიურ დაცვას, რათა სახელმწიფომ სრულად არ წაიღოს აუქციონიდან შემოსული თანხა.
სერვისი მოიცავს იურიდიულ ქმედებათა კომპლექსს, რომელიც დაკავშირებულია საგადასახადო ტვირთის მქონე ქონების იძულებით გაყიდვასთან. მომსახურება ფარავს პროცესის სრულ მონიტორინგს – დაწყებული შემოსავლების სამსახურის მიერ აღსრულების ეროვნულ ბიუროში საგადასახადო მოთხოვნის წარდგენიდან, დასრულებული ქონების აუქციონზე რეალიზაციით და თანხების განაწილებით. კერძო კრედიტორების შემთხვევაში, იურისტები უზრუნველყოფენ კრედიტორის პრივილეგირებული უფლებების დადასტურებას, რათა დაცული იყოს საჯარო რეესტრში რეგისტრაციის რიგითობა. სერვისი მოიცავს ქონების შეფასების პროცესის კრიტიკულ ანალიზს, აუქციონის ჩატარების კანონიერების შემოწმებას, და საჭიროების შემთხვევაში, შემოსავლების სამსახურთან მოლაპარაკებებს საგადასახადო ვალდებულების რესტრუქტურიზაციის ან საგადასახადო გირავნობის მოხსნის მიზნით (თუ მოვალე იხდის გარკვეულ თანხას). ეს არის პროცესი, სადაც ერთმანეთს ეჯახება სახელმწიფოს საჯარო ინტერესი და კერძო პირების ფინანსური უფლებები.
გავრცელებული პრაქტიკული სცენარები
პრაქტიკაში ყველაზე გავრცელებული სცენარი ბიზნეს კომპანიების გაკოტრების ან სერიოზული ფინანსური კრიზისის დროს ვითარდება. მაგალითად, კომპანიას აქვს ბანკის სესხი, რომელიც უზრუნველყოფილია საწარმოო ფართის იპოთეკით, პარალელურად კი უგროვდება გადაუხდელი დღგ-ს ან მოგების გადასახადის დავალიანება. შემოსავლების სამსახური ადებს ამავე ქონებას საგადასახადო იპოთეკას და იწყებს აღსრულებას. ამ დროს ბანკი (ან კერძო კრედიტორი) იძულებულია ჩაერთოს პროცესში, რათა ქონების გაყიდვისას მისი წილი არ დაიკარგოს. სხვა სცენარია, როდესაც ფიზიკური პირი ყიდულობს უძრავ ქონებას, რომელზეც გამყიდველის საგადასახადო დავალიანების გამო რეგისტრირებულია საგადასახადო იპოთეკა. თუ მყიდველმა ეს დროულად არ შეამოწმა, სახელმწიფო უფლებამოსილია გაყიდოს ეს ქონება აუქციონზე ახალი მესაკუთრის ნების საწინააღმდეგოდ. ასეთ დროს იურისტის ჩართულობა სასიცოცხლოდ აუცილებელია ქონების გადასარჩენად.