შიდა შვილად აყვანის არსი და სამართლებრივი ჩარჩო
შიდა შვილად აყვანა არის სამართლებრივი პროცედურა, რომლის შედეგაც ბავშვი გადადის მშვილებლის ოჯახში და მშვილებლებს, ნაშვილებსა და მათ შთამომავლობას შორის წარმოიშობა პირადი და ქონებრივი უფლება-მოვალეობების სრული კრება, რომელიც სისხლით ნათესაობას შორის არსებობს. ამ სფეროს რეგულირებს „შვილად აყვანისა და მინდობით აღზრდის შესახებ“ საქართველოს კანონი: მისი მუხლი 5 განსაზღვრავს, ვინ შეიძლება იყოს მშვილებელი, მუხლი 6 — ვინ შეიძლება იყოს შვილად ასაყვანი პირი, მუხლი 16 — შვილად აყვანასთან დაკავშირებულ შეზღუდვებს, მუხლი 20 — საქმის განხილვის სასამართლო წესს, ხოლო მუხლი 24 — გადაწყვეტილების სამართლებრივ შედეგებს.
ამ გვერდზე თავმოყრილია პრაქტიკული ინფორმაცია მათთვის, ვინც შიდა შვილად აყვანას გეგმავს: რომელი მოთხოვნები უნდა დააკმაყოფილოს მშვილებელმა, როგორ ენიჭება ბავშვს გასაშვილებელი ბავშვის სტატუსი, რომელი შეზღუდვები მოქმედებს პროცედურაზე, სად განიხილება საქმე და რას იწვევს სასამართლოს გადაწყვეტილების კანონიერ ძალაში შესვლა. ინფორმაცია ეყრდნობა ზუსტად ამ კანონის დებულებებს და არ შეიცავს დამატებით ვადებს ან პირობებს, რომლებიც სხვა ნორმებითაა დადგენილი.