ქირავნობის ხელშეკრულების ცნება და მხარეთა ვალდებულებები
მეიჯარესა და მოიჯარეს ურთიერთობა სამოქალაქო კოდექსის ქირავნობის ნორმებით რეგულირდება, რომლებიც ამ გვერდის საფუძველში მუხლებით 531, 540, 558, 562, 564 და 567 არის წარმოდგენილი. მუხლით 531 განსაზღვრულია ხელშეკრულების ცნება: ქირავნობის ხელშეკრულებით გამქირავებელი მოვალეა დამქირავებელს სარგებლობაში გადასცეს ნივთი განსაზღვრული ვადით, ხოლო დამქირავებელი მოვალეა გამქირავებელს გადაუხადოს დათქმული ქირა. ამგვარად, გარიგების არსი ორმხრივია — სარგებლობის უფლება ქირის გადახდის სანაცვლოდ, და თითოეული დავის ანალიზი სწორედ ამ ვალდებულებათა შესრულებით იწყება.
ბინის ქირავნობისას ეს მარტივი ფორმულა პრაქტიკაში მრავალ საკითხს შეიცავს: რა მდგომარეობაში გადაიცემა სადგომი, რა ზომის ქირაა დათქმული, როგორ ფიქსირდება გადახდები და რა ხდება ვალდებულებათა დარღვევისას. კოდექსის ნორმები ამ კითხვებს საერთო ჩარჩოთი პასუხობს, ხოლო დეტალები ხელშეკრულებით და კოდექსის სხვა დებულებებით განისაზღვრება.