1.ზონის (ზონების) ან/და სექტორის (სექტორების) სახელმწიფო რეგისტრატორი (შემდგომ – რეგისტრატორი), უფლებამოსილია: ა) მოახდინოს, უარი განაცხადოს, შეაჩეროს ან შეწყვიტოს უფლებათა რეგისტრაცია ამ ინსტრუქციით დადგენილი წესით; ბ) ამ ინსტრუქციით დადგენილი წესით, საჯარო რეესტრში არსებული მონაცემების საფუძველზე მოამზადოს და გასცეს ამონაწერი საჯარო რეესტრიდან (შემდგომ – ამონაწერი), სარეგისტრაციო მოწმობა, საკუთრების სიგელი, საკადასტრო რუკებისა და გეგმების ასლები; გ) ინსტრუქციით გათვალისწინებულ შემთხვევებში მოითხოვოს ხელახალი საკადასტრო აღწერის ჩატარება; დ) წარმოდგენილი დოკუმენტაციის საფუძველზე მოამზადოს და დაამტკიცოს უძრავი ნივთის საკადასტრო გეგმა; ე) დასაბუთებული უარი განაცხადოს არარეგისტრირებული უძრავი ნივთის გასხვისების, სხვა პირის სარგებლობაში გადაცემის და უფლებრივად დატვირთვის რეგისტრაციაზე, გარდა იმ შემთხვევებისა, რომლებიც დადგენილია საქართველოს საგადასახადო კოდექსით ან ხორციელდება სასამართლოს (საარბიტრაჟო) გადაწყვეტილების (განჩინების) ან საკანონმდებლო აქტის საფუძველზე; ვ) რეგისტრატორი ასევე უფლებამოსილია შეასრულოს კანონმდებლობით დადგენილი სხვა უფლება-მოვალეობები.
2.რეგისტრატორი პასუხს არ აგებს სარეგისტრაციოდ წარმოდგენილი დოკუმენტების სისწორეზე.
3.რეგისტრატორის მიერ უფლებამოსილების ჯეროვნად შეუსრულებლობა ან სამსახურებრივი უფლებამოსილების გადამეტება იწვევს კანონმდებლობით დადგენილ პასუხისმგებლობას.