მუხლი 70. უძრავი ნივთის სააღრიცხვო ბარათი

1. უძრავი ნივთის სააღრიცხვო ბარათი არის დადგენილი ფორმის დოკუმენტი, რომელიც შეიცავს შემდეგ მონაცემებს: ა) უძრავი ნივთის საკადასტრო კოდს; ბ) ფართობს (დაზუსტებულს, დაუზუსტებელს); გ) მისამართს (ადგილმდებარეობას); დ) მიწის ნაკვეთის დანიშნულებას; ე) საკუთრების უფლების სახეს; ვ) წინა საკადასტრო კოდს; ზ) მესაკუთრის (თანამესაკუთრეების) საიდენტიფიკაციო მონაცემებს; თ) უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტების ჩამონათვალს და რეკვიზიტებს; პირველადი რეგისტრაციისას – საკუთრების დამადასტურებელი საბუთების ჩამონათვალს და რეკვიზიტებს; ი) თანამესაკუთრეთა წილობრივ მონაცემებს; კ) მიწის ნაკვეთთან მყარად დაკავშირებული ობიექტების საკადასტრო კოდებსა და მონაცემებს; ლ) უძრავ ნივთზე საკუთრების უფლების შეზღუდვის (სარგებლობის) ან ვალდებულებითი დატვირთვის დამადასტურებელი დოკუმენტების ჩამონათვალს, რეკვიზიტებსა და შეზღუდვის შინაარსს; მ) იმ პირების საიდენტიფიკაციო მონაცემებს, რომელთა სასარგებლოდაც შეზღუდულია ან დატვირთულია უფლება; ნ) უფლების დამადასტურებელი საბუთების არსებით პირობებს; ო) საქართველოს სამოქალაქო კოდექსის 315-ე მუხლით გათვალისწინებულ წინასწარ ჩანაწერს სამომავლო ან/და პირობითი მოთხოვნის უზრუნველსაყოფად სანოტარო წესით დამოწმებული ისეთი გარიგების მოთხოვნების შესახებ, რომელიც გავლენას ახდენს ან მოახდენს უძრავ ნივთზე საკუთრების ან სხვა სანივთო უფლებაზე; პ) უძრავი ნივთის მოთხოვნის უზრუნველყოფის საშუალებად გამოყენების დამადასტურებელი დოკუმენტის დასახელებასა და რეკვიზიტებს; ჟ) მოთხოვნაზე უფლებამოსილი პირის საიდენტიფიკაციო მონაცემებს; რ) იპოთეკის სახესა და მისი უზრუნველყოფის პირობებს.