1.საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობებია:
ა) საქართველოს საელჩო;
ბ) საერთაშორისო ორგანიზაციასთან საქართველოს მუდმივი წარმომადგენლობა;
გ) საერთაშორისო ორგანიზაციასთან
საქართველოს
წარმომადგენლობა.
2.ამ მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული მუდმივი წარმომადგენლობა იქმნება იმ საერთაშორისო ორგანიზაციასთან, რომლის წევრი სახელმწიფოცაა საქართველო, ხოლო ამავე მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული წარმომადგენლობა – იმ საერთაშორისო ორგანიზაციასთან, რომლის წევრი სახელმწიფოც არ არის საქართველო.
3.ორ სახელმწიფოს შორის დიპლომატიური ურთიერთობის გაწყვეტის ან/და დიპლომატიური წარმომადგენლობის საბოლოო ან დროებითი გაწვევის შემთხვევაში შესაძლებელია სახელმწიფოსა და მოქალაქეთა ინტერესების დაცვა მიენდოს მესამე სახელმწიფოს, რომელიც მისაღები იქნება ადგილსამყოფელი სახელმწიფოსთვის.
4.ამ მუხლის მე-3 პუნქტის შესაბამისად, საქართველოსა და მის მოქალაქეთა ინტერესების დაცვა შეიძლება განხორციელდეს მესამე სახელმწიფოს დიპლომატიურ წარმომადგენლობაში საქართველოს ინტერესთა სექციის შექმნის გზით.
5.საგანგებო და სრულუფლებიან ელჩს, დიპლომატიური წარმომადგენლობის ხელმძღვანელს საქართველოს მთავრობის წარდგინებით თანამდებობაზე ნიშნავს საქართველოს პრეზიდენტი.
6.საგანგებო და სრულუფლებიან ელჩს, დიპლომატიური წარმომადგენლობის ხელმძღვანელს საქართველოს მთავრობის წარდგინებით თანამდებობიდან ათავისუფლებს საქართველოს პრეზიდენტი.
6¹.მინისტრმა საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩის საქმიანობის ადგილად შეიძლება განსაზღვროს საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობა, თუ იგი საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობის ხელმძღვანელია, ან სამინისტრო, თუ იგი საქართველოს არარეზიდენტი საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩია.
7.მინისტრი უფლებამოსილია საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩის, დიპლომატიური წარმომადგენლობის ხელმძღვანელის მიმართ გამოიყენოს „საჯარო სამსახურის შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრული წახალისების ფორმა ან დისციპლინური პასუხისმგებლობის ზომა.
საქართველო
ს
2009
წლის
6 აგვისტო
ს
კანონი
№
1606
- სსმ
I
,
№
24
,
13.08.2009
წ., მუხ.
147
საქართველოს 2011 წლის 11 მარტის კანონი №4383-ვებგვერდი, 22.03.2011წ.
საქართველოს 2013 წლის 1
7
მაისის
კანონი №
602
– ვებგვერდი,
07
.0
6
.2013წ.
საქართველოს 2013 წლის
6
სექტემბრის
კანონი
№1
051
– ვებგვერდი, 23.09.2013წ.
საქართველოს 2015 წლის 27
ოქტომბრის კანონი
№4352
- ვებგვერდი,
11.11.
2015
წ.
საქართველოს 2016 წლის 21
დეკემბრის კანონი
№130
- ვებგვერდი, 28.12.2016წ.
საქართველოს 2022 წლის 14 დეკემბრის კანონი №2297 – ვებგვერდი, 23.12.2022წ.
საქართველოს 2025 წლის 14 მაისის კანონი №582 - ვებგვერდი, 16.05.2025წ.
ცვლილების შედარება· წინა რედაქცია → მოქმედი
1. საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობებია:ა) საქართველოს საელჩო;ბ) საერთაშორისო ორგანიზაციასთან საქართველოს მუდმივი წარმომადგენლობა;გ) საერთაშორისო ორგანიზაციასთანსაქართველოსწარმომადგენლობა.2. ამ მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული მუდმივი წარმომადგენლობა იქმნება იმ საერთაშორისო ორგანიზაციასთან, რომლის წევრი სახელმწიფოცაა საქართველო, ხოლო ამავე მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული წარმომადგენლობა – იმ საერთაშორისო ორგანიზაციასთან, რომლის წევრი სახელმწიფოც არ არის საქართველო.3. ორ სახელმწიფოს შორის დიპლომატიური ურთიერთობის გაწყვეტის ან/და დიპლომატიური წარმომადგენლობის საბოლოო ან დროებითი გაწვევის შემთხვევაში შესაძლებელია სახელმწიფოსა და მოქალაქეთა ინტერესების დაცვა მიენდოს მესამე სახელმწიფოს, რომელიც მისაღები იქნება ადგილსამყოფელი სახელმწიფოსთვის.4. ამ მუხლის მე-3 პუნქტის შესაბამისად, საქართველოსა და მის მოქალაქეთა ინტერესების დაცვა შეიძლება განხორციელდეს მესამე სახელმწიფოს დიპლომატიურ წარმომადგენლობაში საქართველოს ინტერესთა სექციის შექმნის გზით.5. საგანგებო და სრულუფლებიან ელჩს, დიპლომატიური წარმომადგენლობის ხელმძღვანელს საქართველოს მთავრობის წარდგინებით თანამდებობაზე ნიშნავს საქართველოს პრეზიდენტი.6. საგანგებო და სრულუფლებიან ელჩს, დიპლომატიური წარმომადგენლობის ხელმძღვანელს საქართველოს მთავრობის წარდგინებით თანამდებობიდან ათავისუფლებს საქართველოს პრეზიდენტი.61. მინისტრმა საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩის საქმიანობის ადგილად შეიძლება განსაზღვროს საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობა, თუ იგი საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობის ხელმძღვანელია, ან სამინისტრო, თუ იგი საქართველოს არარეზიდენტი საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩია.7. მინისტრი უფლებამოსილია საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩის, დიპლომატიური წარმომადგენლობის ხელმძღვანელის მიმართ გამოიყენოს „საჯარო სამსახურის შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრული წახალისების ფორმა ან დისციპლინური პასუხისმგებლობის ზომა.საქართველოს2009წლის6 აგვისტოსკანონი№1606- სსმI,№24,13.08.2009წ., მუხ.147საქართველოს 2011 წლის 11 მარტის კანონი №4383-ვებგვერდი, 22.03.2011წ.საქართველოს 2013 წლის 17მაისისკანონი №602– ვებგვერდი,07.06.2013წ.საქართველოს 2013 წლის6სექტემბრისკანონი№1051– ვებგვერდი, 23.09.2013წ.საქართველოს 2015 წლის 27ოქტომბრის კანონი№4352- ვებგვერდი,11.11.2015წ.საქართველოს 2016 წლის 21დეკემბრის კანონი№130- ვებგვერდი, 28.12.2016წ.საქართველოს 2022 წლის 14 დეკემბრის კანონი №2297 – ვებგვერდი, 23.12.2022წ.საქართველოს 2025 წლის 14 მაისის კანონი №582 - ვებგვერდი, 16.05.2025წ.
ტექსტი თარიღის მიხედვით
რომელი ტექსტი მოქმედებდა ან იმოქმედებს არჩეულ დღეს.
ამ დღეს მოქმედი ტექსტი
რედაქცია №30 · ძალაშია 16 მაი. 2025-დან
ემთხვევა ზემოთ მოცემულ ტექსტს.
ამ მუხლის ტექსტები დროში
29 ივნ. 2017 – 1 ივლ. 2017ტექსტი უცნობია
თარიღები ცვლილების აქტის ამოქმედების დღეებია. თუ აქტი რომელიმე დებულებას სხვა დღეს ამოქმედებს, ეს აქ არ ჩანს.
ამ მუხლის ისტორია· 9
ცვლილებები, რომლებიც ამ მუხლმა გაიარა
შენიშვნები ცვლილების აქტის ტექსტიდან ავტომატურად არის შედგენილი და შესაძლოა უზუსტობას შეიცავდეს.
· გამოქვეყნდა 23 დეკ. 2022
მე-6 მუხლის მე-7 პუნქტში მინისტრის უფლებამოსილება წარმომადგენლობის ხელმძღვანელის მიმართ ახლა გულისხმობს „საჯარო სამსახურის შესახებ“ კანონით განსაზღვრულ წახალისების ფორმას ან დისციპლინური პასუხისმგებლობის ზომას, 96-ე მუხლის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების მითითების გარეშე.
· გამოქვეყნდა 11 ნოე. 2015
მე-6 მუხლის მე-5 და მე-6 პუნქტებით წარმომადგენლობის ხელმძღვანელის დანიშვნა და განთავისუფლება პრეზიდენტის მიერ ხორციელდება მთავრობის წარდგინებით.
მე-6 მუხლის მე-5 პუნქტში პრეზიდენტის მიერ დანიშვნას დაემატა 10-დღიანი ვადა პარლამენტის თანხმობის მიღებიდან.
მე-6 მუხლში გაჩნდა საერთაშორისო ორგანიზაციასთან „წარმომადგენლობის“ ახალი სახეობა და მისი შექმნის პირობა, ინტერესთა დაცვის მესამე სახელმწიფოსთვის მინდობის წესი გადავიდა მე-3 და მე-4 პუნქტებში, ხოლო მე-7 პუნქტით მინისტრს მიენიჭა წარმომადგენლობის ხელმძღვანელის მიმართ წახალისებისა და ზომების გამოყენების უფლებამოსილება.
მე-6 მუხლის პირველი პუნქტიდან ამოღებულია გ) ქვეპუნქტი — დიპლომატიური მისია და დაემატა 1¹ პუნქტი ინტერესთა დაცვის მესამე სახელმწიფოსთვის მინდობის შესახებ.
მითითებამნიშვნელობით ახლოსდიპლომატიური სამსახური…საქართველოს კონსტიტუცი…საქართველოს მთავრობის …უცხოეთში მცხოვრები თან…საკონსულო საქმიანობის …საქართველოს საერთაშორი…
წყარო: საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე (matsne.gov.ge) · კონსოლიდირებული ვერსია, · რედაქცია №31 · ბოლოს შემოწმდა