1.საქართველოს სასაზღვრო პოლიცია უფლებამოსილია, არ გასცეს საშვი: ა) თუ საშვის მაძიებლის წერილობითი მიმართვა არ შეესაბამება ამ წესითა და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილ მოთხოვნებს; ბ) თუ საშვის მაძიებელმა წარადგინა არასწორი/არასრული ინფორმაცია; გ) თუ საშვის მაძიებლის ტერიტორიაზე დაშვებით საფრთხე შეიძლება შეექმნას მის სიცოცხლეს ან/და ჯანმრთელობას, სახელმწიფო ან საზოგადოებრივ უსაფრთხოებას; დ) საგანგებო ან საომარი მდგომარეობის დროს; ე) საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.
2.საშვის მოქმედების პერიოდში საქართველოს სასაზღვრო პოლიცია უფლებამოსილია, გააუქმოს ან/და შეაჩეროს საშვის მოქმედება: ა) თუ საშვის მფლობელმა წარადგინა არასწორი ინფორმაცია; ბ) თუ საშვის მფლობელი არღვევს ან არაჯეროვნად ასრულებს სასაზღვრო ზოლსა და სასაზღვრო ზონაში შესვლის, დროებითი ყოფნისა და გადაადგილების წესებს; გ) თუ საფრთხე შეიძლება შეექმნას საშვის მფლობელის სიცოცხლეს ან/და ჯანმრთელობას, სახელმწიფო ან საზოგადოებრივ უსაფრთხოებას; დ) საგანგებო ან საომარი მდგომარეობის დროს; ე) თუ პირს, საქართველოს სასაზღვრო პოლიციის მიერ „საქართველოს სახელმწიფო საზღვრის შესახებ“ საქართველოს კანონის 33-ე მუხლის პირველ და მე-2 პუნქტებში აღნიშნული საქართველოს აღმასრულებელი ხელისუფლების შესაბამისი უფლებამოსილების მქონე ორგანოების დასკვნის საფუძველზე, აკრძალული აქვს სამეურნეო, სარეწი და სამეცნიერო-კვლევითი საქმიანობა; ვ) საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.
3.შეჩერებული საშვის მოქმედება აღდგება შეჩერების საფუძვლის აღმოფხვრისთანავე.