1.ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია თავისი კომპეტენციის ფარგლებში და მის ხელთ არსებული საშუალებებით აღმოუჩინოს აუცილებელი დახმარება კომისიას და ნებართვის გამცემ ორგანოებს შესაბამისი წერილობითი თხოვნის საფუძველზე.
2.კომისია და ნებართვის გამცემი ორგანო უფლებამოსილნი არიან მიმართონ სხვა ადმინისტრაციულ ორგანოს დახმარების აღმოჩენის თხოვნით, თუ: ა) არ შეუძლიათ თვითონ განახორციელონ მოქმედება სამართლებრივი ან ფაქტობრივი მიზეზების გამო; ბ) არ გააჩნიათ მოქმედების შესასრულებლად აუცილებელი ფაქტების საკმარისი ცოდნა, ხოლო ამ ცოდნას ფლობს შესაბამისი ადმინისტრაციული ორგანო; გ) დოკუმენტები ან სხვა რაიმე მტკიცებულება, რომელიც აუცილებელია საკითხის გადასაწყვეტად, არის შესაბამის ადმინისტრაციულ ორგანოში; დ) მოქმედების საკუთარი საშუალებით შესრულებისათვის აუცილებელი ხარჯები არსებითად აღემატება სხვა ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ დახმარების აღმოჩენისათვის გასაწევ ხარჯებს.
3.ადმინისტრაციული ორგანო უფლებამოსილია არ აღმოუჩინოს დახმარება კომისიას და ნებართვის გამცემ ორგანოებს, თუ: ა) ეს სცილდება მისთვის კანონმდებლობით მინიჭებული უფლებამოსილების ფარგლებს; ბ) სამართლებრივი დახმარების აღმოჩენა ზიანს აყენებს ადმინისტრაციული ორგანოების მიერ კანონით დაკისრებულ ვალდებულებათა განხორციელებას.
4.თუ ადმინისტრაციული ორგანო უარს აცხადებს დახმარების აღმოჩენაზე, იგი ვალდებულია 5 სამუშაო დღის ვადაში წერილობით აცნობოს ამის შესახებ კომისიას ან ნებართვის გამცემს, რომელმაც თხოვნით მიმართა მას.
5.ნებართვის გამცემები და ადმინისტაციული ორგანოები, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით, უფლებამოსილნი არიან ერთმანეთს მიაწოდონ ინფორმაცია, უწყებათაშორისი კოორდინაციის უზრუნველყოფის მიზნით.