შენობების ენერგოეფექტურობის შესახებ

შეიცვალა: 2, 2¹, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 8¹, 9, 11, 14, 15, 16, 17

• მუხლი 2. „ყ“ ქვეპუნქტში გაფართოვდა საინჟინრო-ტექნიკური უზრუნველყოფის სისტემების განმარტება და დაემატა „ყ 1“ ქვეპუნქტი ავტომატიზაციისა და კონტროლის სისტემის შესახებ. „ძ“ ქვეპუნქტის შემდეგ დაემატა „წ“ ქვეპუნქტი გათბობის სისტემის განმარტებით.
• მუხლი 2¹. დაემატა 2¹ მუხლი, რომლითაც მთავრობას ეკისრება შენობების რეკონსტრუქციის გრძელვადიანი სტრატეგიის შემუშავების, საჯარო კონსულტაციების შემდეგ ენერგეტიკული გაერთიანების სამდივნოსთვის წარდგენისა და დამტკიცების ვალდებულება 2050 წლის პერსპექტივით.
• მუხლი 3. მე-3 მუხლს დაემატა 2¹–2³ პუნქტები ენერგიის მოთხოვნისა და პირველადი ენერგიის გამოთვლის წესებზე, რომლებსაც მთავრობის დადგენილება განსაზღვრავს, და მე-6 პუნქტი დამატებითი რიცხობრივი მაჩვენებლების დადგენის უფლებამოსილებაზე.
• მუხლი 4. მე-4 მუხლს დაემატა მე-7 პუნქტი, რომელიც რეკონსტრუქციისას ან მშენებლობისას ზემოაღნიშნული სისტემების გამოყენებას ითვალისწინებს მიზანშეწონილობის პირობით.
• მუხლი 5. მე-4 პუნქტით წამახალისებელ ღონისძიებებს ახლა ენერგეტიკისა და კლიმატის ეროვნული, ინტეგრირებული გეგმა განსაზღვრავს; მე-5 პუნქტში ალტერნატიული სისტემების წესი შეიცვალა ახალი შენობის თვითრეგულირებადი მოწყობილობებით აღჭურვის მოთხოვნით; მე-6 პუნქტში სანებართვო დოკუმენტაცია მე-5 პუნქტს უკავშირდება და მასში ტექნიკური და ეკონომიკური შეფასება რჩება, გარემოსდაცვითი კი ამოღებულია.
• მუხლი 6. მე-2 პუნქტი ახლებურად ჩამოყალიბდა: „საჯარო დაწესებულების“ ნაცვლად ახლა ადმინისტრაციული ორგანოს საკუთრებაში ან/და სარგებლობაში არსებული შენობა, რომლის მშენებლობის ნებართვის განცხადება 2027 წლის 30 სექტემბრის შემდეგ იქნება წარდგენილი, უნდა აკმაყოფილებდეს თითქმის ნულოვანი ენერგომოხმარების შენობის მოთხოვნებს.
• მუხლი 7. მე-2, მე-4 და მე-5 პუნქტებში ვალდებულებები გავრცელდა შენობის ნაწილის მესაკუთრეზეც და დაზუსტდა სერტიფიკატის დანიშნულება; მე-3 და მე-7 პუნქტებში „საჯარო დაწესებულების სარგებლობა“ შეიცვალა ადმინისტრაციული ორგანოს საკუთრებით ან/და სარგებლობით; მე-9 პუნქტში ვადა 10 წელია.

შეიცვალა: 2, 20